eortologio h3
Τετάρτη 22 Νοεμβρίου
Φιλήμονος, Κικιλίας, Βαλλεριανού και Τιβουρτίου μαρτύρων

Eortologio bottom

h3
bottom2.jpg

diahoristiko

IMG_4482.JPG

diahoristiko

diahoristiko

diahoristiko

1 Σεπτεμβρίου

Σήμερα ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν ἀρχή τῆς Ἰνδίκτου, δηλαδή τοῦ νέου ἔτους, σύμφωνα μέ τήν ἀρχαία ρωμαϊκή συνήθεια καί πολιτική τάξη, κατά τήν ὁποία στήν πρώτη Σεπτεμβρίου ἄρχιζε τό οἰκονομικό ἔτος. Οἱ ὕμνοι καί οἱ εὐχές πού ἀναπέμπονται σήμερα στούς ναούς, μᾶς δίνουν νά ἐννοήσωμε τήν μεγάλη σημασία καί ἀξία πού ἔχει ὁ χρόνος γιά τή ζωή μας. Εἶναι τό κεφάλαιο πού δέν μπορεῖ νά πεῖ κανένας πώς δέν τὄλαβε, εἶναι ἡ προθεσμία καί ἡ πίστωση χρόνου πού παρέχεται στόν καθένα, γιά νά ἐργασθῆ τό ἀγαθό. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός λέει στά ἱερά Εὐαγγέλια· "ἐργάζεσθε ἕως ἡμέρα ἐστι...". Ἡ ἡμέρα αὐτή εἶναι ὁ παρών βίος, ὁ χρόνος τῆς ζωῆς μας σέ τοῦτο τόν κόσμο, τό κεφάλαιο πού μᾶς ἐμπιστεύεται ὁ Θεός, γιά νά τό ἐκμεταλλευτοῦμε. Συγχρόνως ὅμως μᾶς ὑπενθυμίζουν οἱ σημερινοί ὕμνοι, ὅτι χωρίς τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ εἶναι μάταιος κάθε κόπος στή ζωή μας. "Εὐλόγησον τόν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ...".

2 Σεπτεμβρίου

Πολλοί ἀπό τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας εἶναι προστάτες τῶν χριστιανῶν, σύμφωνα μέ τό ἔργο πού εἶχαν στή ζωή τους. Τέτοιος εἶναι ὁ ἅγιος Μάρτυς Μάμας, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα τιμᾶ τή μνήμη. Στό βίο του ἦταν ποιμένας καί σάν τέτοιος εἶναι προστάτης τῶν ζώων. Ὁ Μέγας Βασίλειος, πού ἔχει γράψει ἐγκώμιο στόν ἅγιο Μάμαντα, λέει γι' αὐτόν τά ἑξῆς· "Ὅποιος θυμᾶται τόν ποιμένα, ἄς μή θαυμάζη τόν πλοῦτο. Δέν συναχθήκαμε γιά νά θαυμάσουμε κανένα πλούσιο, γι' αὐτό ἄς μή φύγη κανείς ἀπό δῶ θαυμάζοντας τόν πλοῦτο, μά τήν εὐσεβῆ πενία. Ὁ ποιμένας τῶν προβάτων δέν εἶναι κανένα μεγάλο καί σοφό ἐπάγγελμα... τά ἐγκώμια ὅμως τοῦ Μάρτυρος εἶναι ὁ πλοῦτος τῶν πνευματικῶν του χαρισμάτων. Καί ἡ Ἐκκλησία, μέ τόν τρόπο πού τιμᾶ ἐκείνους πού ἔφυγαν ἀπό τοῦτο τόν κόσμο, διδάσκει καί προτρέπει ἐκείνους πού μένουν". Ἄς μή θαυμάζουμε λοιπόν τά πράγματα τοῦ κόσμου, ἀλλά τήν ἀρετή τῶν Ἁγίων.

3 Σεπτεμβρίου

Δύο μεγάλων Ἁγίων τή μνήμη ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία, ἑνός Μάρτυρος καί ἑνός Ὁσίου. Ὁ ἕνας εἶναι ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Ἄνθιμος, ἐπίσκοπος Νικομηδείας, ὁ ἄλλος εἶναι ὁ ὅσιος Θεόκτιστος, συνασκητής τοῦ ἁγίου Εὐθυμίου. Ὁ ἕνας μέ τό αἷμα του κι ὁ ἄλλος μέ τά δάκρυα τῆς μετανοίας τοῦ πρόσφεραν τόν ἑαυτό τους θυσία στό Θεό. Αὐτή εἶναι ἡ λογική καί εὐάρεστη θυσία, γιά τήν ὁποία ὁμιλεῖ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μέ αὐτά τά λόγια σέ μία του ἐπιστολή· "Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, ἀδελφοί, διά τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ Θεοῦ, παραστῆσαι τά σώματα ὑμῶν θυσίαν ζῶσαν, ἁγίαν, εὐάρεστον τῷ Θεῷ τήν λογικήν λατρείαν ὑμῶν...". Δηλαδή, σᾶς παρακαλῶ, ἀδελφοί, μέ τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, νά προσφέρετε τά σώματά σας ζωντανή θυσία, ἁγία καί εὐάρεστη στό Θεό· ἔτσι θά φανῆ ὅτι λογικά καί ἀληθινά λατρεύετε τό Θεό. Πραγματικά ἡ "ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ" λατρεία εἶναι αὐτή, τό αἷμα τῶν Μαρτύρων καί τά δάκρυα τῶν Ὁσίων.

4 Σεπτεμβρίου

Σήμερα ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει καί τιμᾶ τή μνήμη τοῦ μεγάλου Προφήτου καί νομοθέτου Μωυσέως. Μοναδικό εἶναι τό ἔργο τοῦ Μωυσέως μεταξύ τῶν ἀνθρώπων. Ἡ ἱστορία μιλεῖ γιά τόν Λυκοῦργο στή Σπάρτη καί γιά τό Σόλωνα στήν Ἀθήνα καί γιά ἄλλους μεγάλους νομοθέτες, κανείς ὅμως ἀπό αὐτούς δέν φτάνει σέ ἀξία καί σημασία τόν Μωυσῆ. Βέβαιά το ἔργο τοῦ Μωυσέως δέν εἶναι ἀνθρώπινο, οἱ δέκα ἐντολές εἶναι θεοπαράδοτος νόμος καί οἱ πλάκες τοῦ ὅρους Σινᾶ ἐλαξεύθησαν μέ τό χέρι τοῦ Θεοῦ. Μά ὅσο κι ἄν ὁ Θεός χρησιμοποιῆ τούς ἀνθρώπους γιά νά φανερώση στόν κόσμο τή βουλή Του καί οἱ ἄνθρωποι σέ τέτοιες περιστάσεις εἶναι ὄργανα τοῦ Θεοῦ, ποτέ ὅμως δέν εἶναι ἄβουλα καί ἑτεροκίνητα ἀντικείμενα, ἀλλά πρόσωπα ἐλεύθερα καί ἐνσυνείδητα, πού ἀκριβῶς τόσο περισσότερό τα ἐμπιστεύεται καί τά χρησιμοποιεῖ ὁ Θεός, ὅσο βαθύτερη συνείδηση ἔχουν τῆς ἀποστολῆς των· "ὅστις γάρ ἔχει δοθήσεται αὐτῶ...", εἶπεν ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

5 Σεπτεμβρίου

Ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει σήμερα τήν μνήμη τοῦ προφήτου Ζαχαρία, τοῦ πατέρα τοῦ Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου. Ὁ θαυμαστός τρόπος, μέ τόν ὁποῖον γεννήθηκε ὁ τελευταῖος καί μεγαλύτερός των Προφητῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, δηλαδή ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής, περιγράφεται ἀπό τόν Εὐαγγελιστή Λουκᾶ στήν ἀρχή τοῦ Εὐαγγελίου του. Ἀπό τόν ὕμνο πού ἔψαλε ὁ Προφήτης Ζαχαρίας, ὅταν ὀκτώ ἡμέρες μετά τήν γέννηση τοῦ Προδρόμου λύθηκε ἡ γλώσσα του καί ξαναβρῆκε τήν λαλιά του, ἀναφέρομε ἐδῶ τα ἑξῆς λόγια· "...ἐπεσκέψατο ἠμᾶς ἀνατολή ἐξ ὕψους ἐπιφάναι τοῖς ἐν σκότει καί σκιά θανάτου καθημένοις, τοῦ κατευθύναι τούς πόδας ἠμίν εἰς ὁδόν εἰρήνης". Δηλαδή, ἦλθε στόν κόσμο τό φῶς τοῦ Θεοῦ στό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, γιά νά φωτίση ἐκείνους πού κάθονταν στό σκοτάδι τοῦ θανάτου, καί γιά νά τούς κατευθύνη στόν δρόμο τῆς εἰρήνης. Ἡ εἰρήνη ἦταν τό αἴτημα τῶν Προφητῶν - "Κύριε ὁ Θεός ἠμῶν, εἰρήνην δός ἠμίν".

6 Σεπτεμβρίου

7 Σεπτεμβρίου

"Δώη ἔλεος Κύριος τῷ Ὀνησιφόρου οἴκω, ὅτι πολλάκις μέ ἀνέψυξε καί τήν ἅλυσίν μου οὐκ ἐπησχύνθη, ἀλλά γενόμενος ἐν Ρώμη σπουδαιότερον ἐζήτησε μέ καί εὗρε...". Ἔτσι γράφει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος σέ μία του Ἐπιστολή γιά τόν Ἀπόστολο Ὀνησιφόρο, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα γιορτάζει τήν μνήμη. Δηλαδή, εἴθε νά ἐλεήση ὁ Κύριος το σπιτικό του Ὀνησιφόρου, γιατί πολλές φορές μέ βοήθησε στήν αἰχμαλωσία μου καί δέν ἐντράπηκε νά ἐνδιαφερθῆ γιά ἕναν φυλακισμένο. Ἀντίθετα μάλιστα ὅταν βρέθηκε στή Ρώμη μέ περισσότερο ἐνδιαφέρον ἔψαξε καί μέ βρῆκε... Σ' αὐτά τά λόγια τοῦ μεγάλου Ἀποστόλου, πού εἶναι λόγια εὐγνωμοσύνης, βλέπομε πόση ἀξία ἔχει νά συντρέχουν οἱ χριστιανοί τούς ἐργάτας τῆς Ἐκκλησίας καί τούς κήρυκας τοῦ Εὐαγγελίου στό ἔργο τους. Τό εἶπε κι ὁ Ἰησοῦς Χριστός κάποτε στούς Ἀποστόλους· "Ὅς ἄν ποτίση ὑμᾶς ποτήριον ὕδατος ἐν τῷ ὀνοματί μου... οὐ μή ἀπολέση τόν μισθόν αὐτοῦ".

8 Σεπτεμβρίου

"Ἰωακείμ καί Ἄννα ὀνειδισμοῦ ἀτεκνίας καί Ἀδάμ καί Εὕα ἐκ τῆς φθορᾶς τοῦ θανάτου ἠλευθερώθησαν, Ἄχραντε, ἐν τῇ ἁγία γεννήσει σου...". Ἔτσι ψάλλει ἡ Ἐκκλησία σήμερα, πού γιορτάζει τό γενέσιο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Μεγάλο δῶρο τοῦ Θεοῦ ἦταν ἡ Παναγία στούς γονεῖς τῆς τόν Ἰωακείμ καί τήν Ἄννα, πού δέν εἶχαν τέκνα· μέ τήν γέννησή της ἔφυγεν ἀπό πάνω τους τό ὄνειδος καί ἡ ντροπή τῆς ἀτεκνίας. Μά πιό μεγάλο δῶρο τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου στόν κόσμο· εἶναι τό προμήνυμα τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων. Γι' αὐτό ἡ Ἐκκλησία ψάλλει· "Ἡ γέννησίς σου Θεοτόκε, χαράν ἐμήνυσε πάση τή οἰκουμένη...". Ὁ καιρός πού εἶχε ὁρίσει ὁ Θεός γιά νά στείλη στόν κόσμο τή σωτηρία ἐπλησίαζεν· ὕστερα ἀπό λίγα χρόνια το νήπιο πού γεννήθηκε σήμερα θά γεννήση τόν αἴτιο τῆς εὐφροσύνης τῶν ἀνθρώπων. Ἀπ' αὐτήν θά ἀνατείλη "ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστός ὁ Θεός ἠμῶν".

9 Σεπτεμβρίου

Πολλές φορές πολλοί ἄνθρωποι λένε τό ἑξῆς· "Ἄν ἤμαστε σέ κεῖνα τά χρόνια, πού ἦταν ὁ Χριστός στή γῆ, θά τόν πιστεύαμε καί θά τόν ἀκολουθούσαμε· δέν θά γινόμαστε ποτέ οἱ σταυρωταί του...". Καί ζηλεύουν τούς ἀνθρώπους πού ἔζησαν στήν ἐποχή ἐκείνη, πού εἶδαν καί ἄκουσαν τόν Χριστό κι εἶχαν τήν εὐκαιρία νά τόν εὐεργετήσουν. Κι ὅμως ὁ Χριστός εἶπε κάποτε πώς ὅ,τι κάνει κανείς στό συνάνθρωπό του εἶναι σάν νά τό κάνη σέ κεῖνον τόν ἴδιο, εἴτε καλό εἴτε κακό - "ἐφ' ὅσον ἐποιήσατε ἐνί τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων ἐμοί ἐποιήσατε". Ὁ ἅγιος Θεοφάνης ὁ ὁμολογητής, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία γιορτάζει σήμερα τήν μνήμη, ὅταν ἀκόμη ἦταν παιδί, συνάντησε στόν δρόμο ἔν' ἄλλο παιδί γυμνό. Ἔβγαλε τά ροῦχα του καί τό ἕντυσε, καί στόν πατέρα του, πού τόν ρώτησε τί ἔγιναν τά ροῦχα του, εἶπεν· "Ἐνέδυσα τόν Χριστόν". Ὅσοι στό πρόσωπο τοῦ πλησίον βλέπουν τόν ἀδελφό του Χριστοῦ, ἐκεῖνοι μόνο νιώθουν τό κήρυγμα τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης.

10 Σεπτεμβρίου

Κάπου λέει ὁ ἀρχαῖος Πλάτων ὅτι τότε θά εὐημερήσουν οἱ ἄνθρωποι, ὅταν οἱ σοφοί γίνουν βασιλεῖς καί οἱ βασιλεῖς γίνουν σοφοί, ὅταν "...εἰς ταυτόν συμπέση δύναμις τέ πολιτική καί φιλοσοφία". Βασιλεῖς βέβαια εἶναι ὅσοι ἔχουν στά χέρια τούς διοίκηση καί διακυβέρνηση ἀνθρώπων. Καί νά πού μεταξύ των Ἁγίων της Ἐκκλησίας εἶναι μία βασίλισσα, πού ὑπῆρξε ὀνομαστή καί γιά τή σοφία της καί γιά τήν ἀρετή της· εἶναι ἡ βασίλισσα τοῦ Βυζαντίου Πουλχερία, τῆς ὁποίας ἡ Ἐκκλησία σήμερα τιμᾶ τήν μνήμη. Γι' αὐτήν γράφει κάπου ὁ ἅγιος Αὐγουστίνος, πώς "εἶχεν ὅλες τίς ἀρετές πού πρέπει νάχουν ἐκεῖνοι πού κυβερνοῦν τούς λαούς· μποροῦσε νά ἐπιβάλλεται καί μέ τήν ἀρετή καί μέ τήν παιδεία της". Μεγάλο ἀπόκτημα νά τάχουν καί τά δύο οἱ ἄνθρωποι καί μάλιστα ἐκεῖνοι πού ἐτάχθηκαν ἡγέτες τῶν λαῶν. Πολλές φορές ὁ κόσμος αἱματοκυλίσθηκε γιά τήν ἀφροσύνη καί τήν ἀπαιδευσία ἐκείνων, πού ἔτυχε νά πάρουν στά χέρια τούς δύναμη καί ἐξουσία.

11 Σεπτεμβρίου

Σ' ἕναν ἱερό ἡ Ἐκκλησία ψάλλει τό ἑξῆς· "Οἶδα, Κύριε, πόσα δύνανται τά δάκρυα...". Πραγματικά εἶναι μεγάλη ἡ δύναμη τῶν δακρύων τῆς μετανοίας, ὥστε ἀνθρώπους ἁμαρτωλούς νά μπορῆ νά τούς μεταβάλη σέ ἁγίους. Σάν τό νερό πού τρώει καί κοιλαίνει τήν πέτρα, ἔτσι καί τά δάκρυα πλένουν καί μαλακώνουν τήν ἁμαρτωλή συνείδηση. Στούς βίους τῶν ἁγίων ἔχομε πολλά παραδείγματα ἀνθρώπων ἁμαρτωλῶν, πού μετανόησαν καί μέ τά δάκρυά τους ξέπλυναν τόν πρότερο βίο τους. Ἡ ἁγία Θεοδώρα τῆς Ἀλεξανδρείας, τῆς ὁποίας ἡ Ἐκκλησία σήμερα τιμᾶ τήν μνήμη, εἴν' ἀπό τά ὡραιότερα παραδείγματα. Ὅταν διαβάζουμε τόν βίο καί τήν ἄσκησή της, θαυμάζομε τό βάθος καί τήν εἰλικρίνεια τῆς μετανοίας της, τήν ταπεινοφροσύνη καί τήν καρτερία της. Ξεκίνησε ἀπό τόν κόσμο ἁμαρτωλή κι ἀπέθανε ἁγία, προσφέροντας τό σῶμα τῆς θυσία ζωντανή στόν Θεό. "Δεινόν ἡ ἁμαρτία!", κηρύττει ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων. "Μεγάλη ἡ μετάνοια!", ψάλλει ἡ Ἐκκλησία.

12 Σεπτεμβρίου

"Εὐχαριστῶ σοί, Κύριε, ὅτι μέχρι θανάτου μέ ἐφύλαξας ἀκαταίσχυντον ἐν τῇ ὁμολογία τῆς πίστεως". Εἶναι ἀπό τά τελευταῖα λόγια πού εἶπε πρίν ἀπό τό μαρτύριο ὁ ἅγιος Ἰουλιανός, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα τιμᾶ τήν μνήμη. Τά τέλη τῆς ζωῆς μας, ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖον θά πεθάνουμε εἶναι κάτι πού πρέπει πάντα νά μᾶς ἀπασχολή. Σέ χρόνια μάλιστα δύσκολα, ὅπως εἶναι τά δικά μας, πού μπορεῖ νά μᾶς ζητηθῆ νά ἀρνηθοῦμε καί τήν πίστη μας, μία τέτοια σκέψη δέν πρέπει νά βγαίνη ἀπό τό μυαλό μας. Πρέπει νάχουμε ριζωμένη μέσα μας τήν ἰδέα τοῦ μαρτυρίου καί νά παρακαλοῦμε τόν Θεό νά μή μᾶς βάλη σέ πειρασμό καί σέ κίνδυνο, μά ἄν εἶναι καί γίνη τέτοιο πράγμα νά μᾶς δώση τήν δύναμη νά κρατήσουμε ὡς τό τέλος τήν πίστη μας, νά μή ντροπιαστοῦμε καί νά πεθάνωμε, ὅπως σέ κάθε ἱερή Ἀκολουθία δέεται ἡ Ἐκκλησία, ἀνεπαίσχυντα. - "Χριστιανά τά τέλη τῆς ζωῆς ἠμῶν, ἀνώδυνα, ἀνεπαίσχυντα...".

13 Σεπτεμβρίου

Γιά τόν ἅγιο Κορνήλιο τόν ἑκατόνταρχο, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα τιμᾶ τήν μνήμη, διαβάζομε τά ἑξῆς, μέσα σέ πολλά ἄλλα, στό βιβλίο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων. Μιά ἡμέρα κατά τίς τρεῖς το ἀπόγευμα ἄγγελος Κυρίου μπῆκε στό σπίτι του καί τοῦ εἶπε· "Κορνήλιε,... αἵ προσευχαί σου καί αἵ ἐλεημοσύναι σου ἀνέβησαν εἰς μνημόσυνον ἐνώπιόν του Θεοῦ". Δηλαδή, ὁ Θεός θυμήθηκε τίς προσευχές καί τίς ἐλεημοσύνες σου. Δέν ἦταν ἀκόμη χριστιανός, δέν ἦταν βαπτισμένος ὁ Κορνήλιος, μά ἤξερε νά προσεύχεται καί νά κάνη τό καλό. Ἀλλά τί ἄλλο ζητάει ὁ Θεός ἀπό μᾶς τούς πιστούς; "Ἐπαίρειν ὁσίους χείρας..." λέει ὁ ἅγιος Παῦλος, δηλαδή νά προσευχώμαστε μέ καθαρή τήν συνείδηση καί νά δείχνωμε ἀγάπη στούς συνανθρώπους μας. Ἡ προσευχή εἶναι πίστη πρός τόν Θεό, ἡ ἐλεημοσύνη εἶναι ἀγάπη πρός τόν πλησίον. Ἡ πρώτη συμπληρώνει τήν δεύτερη καί ἡ δεύτερη ἀποδεικνύει τήν πρώτη.

14 Σεπτεμβρίου

Τό ἱερώτερο σύμβολο τοῦ χριστιανισμοῦ εἶναι ὁ Τίμιος Σταυρός· ἡ σημαία καί τό λάβαρο τῆς Ἐκκλησίας. Μιά φορά ἦταν ὄργανο θανατικῆς ἐκτελέσεως τῶν κακούργων καί τῶν ἀτίμων, ξύλο καταισχύνης καί κατάρας. Ἀπό τότε ὅμως πού ἐπάνω σ' αὐτόν πέθανε ὁ ἀναμάρτητος Σωτήρας τοῦ κόσμου, ὁ Σταυρός ἔγινε "τίμιον ξύλον". Ἀπό τότε τό σχῆμα τοῦ χαράσσεται πάνω στούς τάφους τῶν χριστιανῶν στίς κατακόμβες καί μετά τούς διωγμούς στολίζει τά στέμματα τῶν χριστιανῶν βασιλέων, ὑψώνεται ἐπάνω στίς ἐκκλησίες καί παντοῦ εἶναι τό φυλακτό καί τό στολίδι τῶν χριστιανῶν. Γι' αὐτό σήμερα, πού γιορτάζομε τήν εὕρεση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ στά Ἱεροσόλυμα ἀπό τήν Ἁγία Ἑλένη καί τήν ὕψωσή του ἀπό τόν ἄμβωνα τῆς Ἐκκλησίας, γιά νά τόν δή ὁ κόσμος, γι' αὐτό λοιπόν σήμερα ψάλλει ἡ Ἐκκλησία· "Σταυρός ὁ φύλαξ πάσης της οἰκουμένης· Σταυρός ἡ ὡραιότης τῆς Ἐκκλησίας...".

15 Σεπτεμβρίου

Ἡ ἁγία Ἐκκλησία εἶναι ἡ βασιλεία τοῦ Χριστοῦ τῆς ὁποίας "οὐκ ἔσται τέλος". Αἰώνιος καί ἀκατάλυτος εἶναι ἡ βασιλεία τοῦ Χριστοῦ κι ὅπως ὁ ἴδιος το εἶπε· "πύλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς". Τό Ἅγιον Πνεῦμα μένει στήν Ἐκκλησία καί εἴν' ἐκεῖνο πού στήν ἀρχαία ἐποχή καί σήμερα καί πάντα ἀναδείχνει τούς Ἁγίους, ἄλλους Μάρτυρας καί ἄλλους Ὁσίους. Ὄχι μόνο στήν παλαιά ἐποχή, μά σέ κάθε ἐποχή καί σήμερα, στήν Ἐκκλησία, ὑπάρχουν Μάρτυρες καί Ὅσιοι, μόνο πού δέν τούς βλέπομε καί δέν τούς προσέχομε, γιατί ἄλλα μᾶς συγκινοῦν τώρα. Σήμερα ὁ κόσμος θαυμάζει τήν ἁμαρτία γυμνή στόν κινηματογράφο καί τήν ἀναίδεια, ὅταν περνᾶ προκλητική στόν δρόμο. Δίπλα ὅμως στίς ἀσχήμιες αὐτές ὑπάρχουν οἱ Ἅγιοι, σάν τόν Ὅσιο Βησσαρίωνα τόν Ἀρχιεπίσκοπο Λαρίσης, πού τόν γιορτάζομε σήμερα καί πού ἔζησε στά νεώτερα δικά μας χρόνια. "Ἰησοῦς Χριστός χθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰώνας".

16 Σεπτεμβρίου

Δύο γυναικών Μαρτύρων τήν μνήμη γιορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία, τῆς Εὐφημίας καί τῆς Μελιτινῆς. Καί στῶν δύο γυναικών τήν ἄθληση θαυμάζομε τό θάρρος καί τήν εὐψυχία· πῶς γυναῖκες μέ ἀδύνατο σῶμα ἄντεξαν σέ τόσα βασανιστήρια καί δέν ἀρνήθηκαν τήν πίστη τους. Δέν ἦταν βέβαια δύναμη ἀνθρώπινη μέσα τους, ἀλλά ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ πού τίς κρατοῦσεν ἀλύγιστες. Τό ἔλεγε κάποτε ὁ Ἰησοῦς Χριστός πρός τούς Ἀποστόλους· "μή φοβηθῆτε ἀπό τῶν ἀποκτεννόντων τό σῶμα, τήν δέ ψυχήν μή δυναμένων ἀποκτεῖναι". Ὅποιος βάλη καλά τοῦτα τά λόγια στό μυαλό τοῦ βρίσκει τήν δύναμη νά ἀντέξη σέ πολλά μαρτύρια. Ὅταν οἱ δήμιοι πελεκοῦν τό σῶμα, οἱ Μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ, οἱ ἄνδρες καί οἱ γυναῖκες, "ρώμη τή θεία προφανῶς ρωννύμενοι", ὅπως ψάλλει ἡ Ἐκκλησία, ὑφαίνουν μέ τούς πόνους τῶν τό ἔνδοξο ἱμάτιο τῆς ἁγιωσύνης καί βάφουν μέ τό αἷμα τούς τήν ἔνδοξη πορφύρα τῆς θείας βασιλείας.

17 Σεπτεμβρίου

Τήν μνήμη τριῶν ἀδελφῶν ἁγίων παρθένων καί τῆς μητέρας τῶν ἑορτάζει καί τιμᾶ σήμερα ἡ Ἐκκλησία, τῆς Πίστεως, τῆς Ἐλπίδος καί τῆς Ἀγάπης καί τῆς μητέρας τῶν Σοφίας. Οἱ τρεῖς ἀδελφές στάθηκαν μέ γενναιότητα μπροστά στόν εἰδωλολάτρη τύραννο, ὠμολόγησαν τόν Χριστό κι ἐπεσφράγισαν τήν ὁμολογία τους μέ μαρτυρικό θάνατο. Ἡ μητέρα τούς ἀντικρυσε μέ θαυμαστή καρτερία τό μαρτύριο τῶν θυγατέρων της, ἐκήδευσε μέ καύχηση τά τίμια σώματά τους κι ὅπως τό εὐχήθηκε, ἀπέθανε ἐπάνω στόν τάφο τους κι ἀκολούθησε κι αὐτή, τέταρτη στό μαρτύριο, τά τέκνα της. Τέτοιες θυσίες εἶναι πού ἁγιάζουν τόν κόσμο καί τό αἷμα τέτοιων Μαρτύρων εἶναι πού ξεπλένει τίς ντροπές πού λερώνουν τό πρόσωπο τῆς γῆς. Γιά τόν θάνατο τέτοιων Ἁγίων ἀνέχεται ὁ Θεός καί ζοῦν τόσοι ἁμαρτωλοί κάτω ἀπό τόν οὐρανό. Κι εἶναι πάντα πολύ περισσότεροι οἱ Ἅγιοι στόν κόσμο καί γύρω ἀπό μας, παρ' ὅσο ἐμεῖς νομίζομε.

18 Σεπτεμβρίου

Ἡ πρώτη χριστιανική ἀρετή εἶναι ἡ ταπεινοφροσύνη. Ἐπάνω στήν ταπεινοφροσύνη, σάν σέ γερό θεμέλιο, ἔχτισαν οἱ Ἅγιοι ὅλη τους τήν ἀρετή. Ταπεινοφροσύνη βέβαια δέν εἶναι ἡ κακομοιριά ἤ, ὅπως λένε οἱ παιδαγωγοί, τό συναίσθημα κατωτερότητος. Ταπεινοφροσύνη εἶναι ἡ μικρή ἰδέα, πού κανείς πρέπει νάχη κάθε φορᾶ γιά τόν ἑαυτό του καί ἡ σκέψη πώς ἔπρεπε καί μποροῦσε νά εἶναι καλύτερος. Ἡ ταπεινοφροσύνη εἶναι ἡ προϋπόθεση γιά νά γίνη κανείς καλύτερος, ἡ βάση δηλαδή τῆς προκοπῆς καί τῆς προόδου. Γιατί, ἄν δέν ἔχη κανείς σωστή γνώμη γιά τόν ἑαυτό του, ἄν δέν ξέρη καί δέν παραδέχεται πώς εἶναι ἀκόμη χαμηλά, δέν πρόκειται ποτέ νά ἀνεβῆ ψηλότερα. "Ὁ ταπεινῶν ἐαυτόν ὑψωθήσεται" εἶπεν ὁ Κύριος, καί τό ἀπέδειξε μέ τή ζωή τοῦ ὁ ἅγιος Εὐμένιος Ἐπίσκοπος Γορτύνης στήν Κρήτη, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα γιορτάζει τήν μνήμη. "Μακάριος ὁ τόν βίον ὑψηλόν ἔχων, ταπεινόν δέ τό φρόνημα", εἶπεν ὁ ἅγιος Νεῖλος.

19 Σεπτεμβρίου

Τήν μνήμη τριῶν Μαρτύρων γιορτάζει ἡ Ἐκκλησία σήμερα, τοῦ Τροφίμου, τοῦ Σαββατίου καί τοῦ Δορυμέδοντος. Ὁ Δορυμέδων, ἀπό τούς ἐπισήμους της πόλεώς του καί βουλευτής τό ἀξίωμα, προσετέθη στούς δύο Μάρτυρας, ἐπειδή, θαυμάζοντας τήν ὑπομονή καί τήν ἀνδρεία τοῦ Τροφίμου, ζήτησε νά τόν φροντίση καί νά τόν περιποιηθῆ στή φυλακή. Εἴν' ἕνα ἀπό τά συνηθισμένα φαινόμενα στήν ἐποχή τῶν διωγμῶν· πολλοί ἐπιστεψαν καί συνήθλησαν μέ τούς Μάρτυρας κι ἐπῆραν κι αὐτοί θέση στή χορεία τῶν Μαρτύρων, βλέποντας τήν ἀνδρεία τῶν Ἁγίων καί θαυμάζοντας τήν καρτερική τους πίστη. Κι ὄχι μόνο στήν ἐποχή τῶν πρώτων ἐκείνων διωγμῶν, μά καί πάντα το ἴδιο συμβαίνει, ἀφοῦ ποτέ δέν ἔπαψε νά διώκεται ἡ Ἐκκλησία κι ἀφοῦ πάντα νέοι Μάρτυρες σπέρνουν τή γῆ μέ τά ἱερά τους ὀστᾶ καί ποτίζουν μέ τό αἷμα τούς τό δένδρο τῆς πίστεως. Χριστιανική πίστη καί Ἐκκλησία δέν εἴν' ἄλλο παρά "μαρτυρία Ἰησοῦ Χριστοῦ".

20 Σεπτεμβρίου

Τήν μνήμη μιᾶς οἰκογενείας Μαρτύρων γιορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία, τοῦ Εὐσταθίου, τῆς συζύγου τοῦ Θεοπίστης καί τῶν δύο τέκνων τούς Ἀγαπίου καί Θεοπίστου. Ὁ τρόπος, μέ τόν ὁποῖον ὁ Εὐστάθιος ἔγινε χριστιανός, μᾶς φέρνει στήν μνήμη τά λόγια τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ὅταν ἀπολογῆται στόν βασιλέα Ἀγρίππα· "...οὐκ ἐγενόμην ἀπειθής τή οὐρανίω ὀπτασία". Πραγματικά ὁ Πλακίδας - ἔτσι ὠνομάζετο πρῶτα ὁ Εὐστάθιος καί ἦταν ἀπό τούς διακεκριμένους ἀνώτερους ἀξιωματικούς του ρωμαικοῦ στρατοῦ - ἔγινε χριστιανός ἔπειτ' ἀπό ἕνα ὅραμα πού εἶδε κι ἀπό τό ὁποῖο κατάλαβε πώς τόν καλοῦσε ὁ Χριστός, ὅπως εἶχε καλέσει καί τόν Σαῦλο ἔξω ἀπό τήν Δαμασκό. Ὁ Θεός, πού θέλει νά σωθοῦν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, ὄχι μόνο το Σαῦλο καί τόν Πλακίδα, μά καί τόν καθένα καλεῖ· κάθε ἄνθρωπος μέ κάποιο σημεῖο στή ζωή τοῦ καλεῖται ἀπό τόν Θεό. Φτάνει ὁ καθένας νά καταλάβη τήν κλήση καί νά μήν ἀπειθήση "τή οὐρανίω ὀπτασία".

21 Σεπτεμβρίου

Γιά τόν Προφήτη Ἰωνά, τοῦ ὁποίου σήμερα ἡ Ἐκκλησία γιορτάζει τήν μνήμη, εἶναι πολύ χαρακτηριστικά καί ἀξιοπρόσεκτα ὅσα λέει ὁ Ἰησοῦς Χριστός στά ἱερά Εὐαγγέλια. "Γενεά πονηρά καί μοιχαλίς σημεῖον ἐπιζητεῖ καί σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτή εἰ μή τό σημεῖον Ἰωνά τοῦ προφήτου. Ὥσπερ γάρ ἐγένετο Ἰωνάς ὁ προφήτης ἐν τῇ κοιλία τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καί τρεῖς νύκτας, οὕτως ἔσται καί ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ καρδία τῆς γῆς τρεῖς ἡμέρας καί τρεῖς νύκτας". Ἡ ἱστορία τοῦ Ἰωνά, πού διαβάζεται στήν Ἐκκλησία τό πρωί τοῦ Μεγάλου Σαββάτου, εἶναι προφητικό περιστατικό καί προτύπωση τῆς τριημέρου ταφῆς καί ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου. Γι' αὐτό ἡ Ἐκκλησία ψάλλει τήν Μεγάλη Παρασκευή τό βράδυ· "Συνεσχέθη, ἀλλ' οὐ διηρέθη στέρνοις κητώοις Ἰωνάς...". Δηλαδή, μέσα στήν κοιλία τοῦ κήτους πού τόν κατάπιε, ὁ προφήτης Ἰωνάς δέν διαλύθηκεν. Ἔτσι ἔγινε καί μέ τόν Κύριο· ἔμεινε στόν τάφο "ἀκήρατος".

22 Σεπτεμβρίου

Ἡ ἀξία τοῦ χριστιανικοῦ μαρτυρίου ἔγκειται στό γεγονός ὅτι οἱ ἅγιοι Μάρτυρες εἶναι ἑκούσια θύματα στόν βωμό τῆς πίστεως. Ἀκολουθοῦν καί σέ τοῦτο πιστά στά ἴχνη τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, πού παρεδόθη ἑκουσίως καί ἀπέθανε γιά τίς ἁμαρτίες τοῦ λαοῦ. Ὁ ἅγιος Μάρτυς Φωκᾶς ὁ κηπουρός, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα γιορτάζει τήν μνήμη, ἐφιλοξένησε πρῶτα καί περιποιήθηκε τούς στρατιώτας πού τόν ἀναζητοῦσαν. Ὅταν ἔπειτα πληροφορήθηκε ποιός ἦταν ὁ σκοπός τους, δέν τούς ἀπέκρυψε πώς ἐκεῖνος ἦταν αὐτός πού ζητοῦσαν. Κι ὅταν ἐκεῖνοι λυπήθηκαν καί σκέφθηκαν πῶς νά σώσουν τόν Ἅγιο, αὐτός τούς παρακάλεσε νά ἐκτελέσουν τήν διαταγή πού ἔλαβαν... Πρέπει νά πιστεύη κανείς πολύ, πρέπει νάχη πολύ ἐκτιμήσει στή συνείδησή του τήν ἀξία τοῦ μαρτυρίου, πρέπει νά ξέρη πώς ὁ μαρτυρικός θάνατος εἶναι ὑψίστη τιμή τοῦ Θεοῦ, γιά νά πορεύεται μέ τήν θέλησή του καί μέ χαρά πρός τό μαρτύριο.

23 Σεπτεμβρίου

Ἡ χριστιανική οἰκογένεια εἶναι ἁγιασμένη μέ αἵματα ἁγίων Μαρτύρων. Πατέρες μέ τούς γιούς, μητέρες μέ τίς θυγατέρες, γονεῖς μέ τά παιδιά τούς πολλές φορές ἐπορεύθηκαν μαζί στό μαρτύριο. Σήμερα πάλι ἡ Ἐκκλησία γιορτάζει τήν μνήμη ἁγίων Μαρτύρων, τοῦ Ἰωάννου καί τῶν δύο γιῶν τοῦ Πέτρου καί Ἀντωνίου. Ἐμαρτύρησαν πρῶτα οἱ δυό ἀδελφοί καί τελευταῖος, ἐπάνω στά σώματα τῶν παιδιῶν του, ἀπέθανε ὁ πατέρας. Ὅλα τα τέτοια περιστατικά, ἀπό τήν ἱστορία τῶν διωγμῶν ἁγίων οἰκογενειῶν, πού ἔγιναν ναοί καί θυσιαστήρια τῆς πίστεως, μᾶς κάνουν νά εὐλαβούμεθα τόν θεσμό τῆς χριστιανικῆς οἰκογενείας καί τόσο περισσότερο νά θλιβώμεθα στίς ἡμέρες μας, ὅταν βλέπωμε χαλαρωμένα τά οἰκογενειακά μας ἤθη. Στίς ἐπιστολές τοῦ ὁ ἅγιος Παῦλος μιλεῖ γιά ὑποδειγματικές οἰκογένειες χριστιανῶν καί τίς ὀνομάζει "κατ' οἶκον" ἐκκλησίες. Ἐκκλησία εἶναι πραγματικά μία καλή χριστιανική οἰκογένεια.

24 Σεπτεμβρίου

Διαβάζομε στίς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων ὅτι, ὅταν οἱ Ἰουδαῖοι ἔδιωξαν ἀπό τήν Ἀντιόχεια τόν Παῦλο καί τόν Βαρνάβα, οἱ Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ ἐπῆγαν στό Ἰκόνιο, ὅπου "ἱκανόν... χρόνον διέτριψαν παρρησιαζόμενοι ἐπί τῷ Κυρίω...". Μέσα σέ ἐκείνους πού ἤκουσαν τό κήρυγμα τῶν ἁγίων Ἀποστόλων ἦταν κι ἡ μεγαλομάρτυς καί ἰσαπόστολος Θέκλα, τῆς ὁποίας ἡ Ἐκκλησία σήμερα γιορτάζει τήν μνήμη. Ἡ ἁγία Θέκλα εἶναι ἀπό τίς γυναῖκες ἐκεῖνες, πού καί στά χρόνια του Ἰησοῦ καί στά χρόνια των ἁγίων Ἀποστόλων καί στά χρόνια των ἱερῶν Πατέρων καί μέχρι σήμερα, πάντα μέ ἕνα ἰδιαίτερο τρόπο, πού ὀφείλεται στή λεπτότητα τῶν γυναικείων συναισθημάτων, δέχονται τό κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου. Νέες ἀπό γένος, μέ κατάσταση καί μέ σωματική ὡραιότητα, ἀφήκαν τίς τερπνότητες τοῦ βίου γιά τό Νυμφίο Χριστό. Αὐτό δέν εἶναι μόνο μιά συναισθηματικότης, εἶναι μιά θυσία "εἰς ὀσμήν εὐωδίας".

25 Σεπτεμβρίου

Σήμερα ἡ Ἐκκλησία γιορτάζει τήν μνήμη τῆς ὁσίας Εὐφροσύνης. Εἶναι τόσο δραματικά τα περιστατικά τοῦ βίου καί τῆς ἀσκήσεως τῆς ἁγίας αὐτῆς γυναικός, πού μόνο γιά μυθιστόρημα θά μποροῦσε νά τά ἐκλάβη κανείς. Κι ὅμως δέν εἶναι μυθιστόρημα, ἀλλά ἀληθινή καί πραγματική ἱστορία, πού σάν κι αὐτή βρίσκομε πολλές στό ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας. Τί εἶναι ἀλήθεια ἀδύνατο στό Θεό καί τί δέν μπορεῖ νά κατορθώση ἕνας ἄνθρωπος, πού φλέγεται ἀπό πίστη κι ἀγάπη πρός τόν Θεό καί κυριεύεται ἀπό τόν πόθο νά ἀφιερώση ἀληθινά τόν ἑαυτό του στόν Θεό; Ἕνα γιά μᾶς εἶναι τό κακό, ὅτι ποτισμένοι μέ τό πνεῦμα τοῦ κόσμου, δέν μποροῦμε νά καταλάβωμε τόν θεῖο ἔρωτα τῶν Ἁγίων, συγχρόνως δέ καί ἀγνοοῦμε τήν δύναμη τοῦ Θεοῦ. Μεγάλη ὠφέλεια θά εἴχαμε, ἄν μελετούσαμε τούς βίους ἐκείνων, πού ἀγάπησαν τόν Θεό καί μέ τή δύναμή του ἔκαμαν στόν βίο τούς θαύματα. "Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ...".

26 Σεπτεμβρίου

Τό τέταρτο Εὐαγγέλιο, τήν Ἀποκάλυψη καί τρεῖς Ἐπιστολές μᾶς ἄφησε στήν Καινή Διαθήκη ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα γιορτάζει τήν ἱερή μνήμη. Ἀπό τήν Ἐκκλησία ὁ τέταρτος Εὐαγγελιστής ὠονομάστηκε Θεολόγος καί πῆρε τόν ἰδιαίτερο τίτλο τοῦ Εὐαγγελιστοῦ τῆς ἀγάπης. Ὁ Ἰωάννης περισσότερο ἀπ' ὅλους τους Ἀποστόλους καί τούς Εὐαγγελιστᾶς ἐκήρυξε γιά τήν ἀγάπη - τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρός τούς ἀνθρώπους, τήν ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων πρός τόν Θεόν καί τήν ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων μεταξύ των. Ἡ ἀγάπη εἶναι τό πρῶτο καί κύριο γνώρισμα τῶν χριστιανῶν, γι' αὐτό γράφει στό Εὐαγγέλιό του ὁ ἅγιος Ἰωάννης· “Ἐν τούτω γνώσονται ὅτι ἐμοί μαθηταί ἐστε, ἐάν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις”. Τόσο περισσότερο εἴν' ἐπίκαιρο πάντα το κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου, ὅσο κάθε φορᾶ καί μάλιστα σήμερα ἡ ἀγάπη κοντεύει νά εἴν' ἄγνωστο πράγμα στόν κόσμο.

27 Σεπτεμβρίου

Μέσα σέ ἕνα στρατιωτικό τάγμα ἕνας βρέθηκε χριστιανός, ὁ ἅγιος Μάρτυς Καλλίστρατος, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα γιορτάζει τήν μνήμη. Τό πράγμα δέν ἔχει βέβαια τόσο μεγάλη σημασία γιά τήν ἐποχή ἐκείνη, ὅσο γιά σήμερα. Λιγοστοί καί μετρημένοι εἶναι σήμερα οἱ ἀληθινοί χριστιανοί, ἐκεῖνοι πού ἔχουν ὄχι μόνο το ὄνομα, ἀλλά καί τίς ἀρετές τοῦ χριστιανοῦ. Ἐπάνω στά διάφορα πιστοποιητικά, πού ἐκδίδουν κάθε ἡμέρα οἱ κρατικές Ὑπηρεσίες, πρῶτο στοιχεῖο ταυτότητος ἀναγράφεται “χριστιανός ὀρθοδοξος”. Πόσοι ὅμως εἶναι πραγματικά χριστιανοί καί μάλιστα ὀρθόδοξοι; Ἄνθρωποι δηλαδή, πού νά ξέρουν καί νά τηροῦν τό χριστιανικό νόμο καί νάχουν ὀρθόδοξο φρόνημα; Σάν τήν ἐποχή ἐκείνη, πού ἕνας ἦταν μέσα σέ ὁλόκληρο τάγμα, ὁ Καλλίστρατος - πράγματι ἐκτελώντας τήν καλή στρατεία, - ἔτσι καί τώρα, ὅπως ἀκριβῶς λέει τό ἱερό Εὐαγγέλιο· “πολλοί εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δέ ἐκλεκτοί”.

28 Σεπτεμβρίου

Πολλοί στή ζωή τούς εὐνοήθηκαν ἀπό τόν Θεό νά ἐργασθοῦν καί νά διακονήσουν στά χέρια μεγάλων ἀνθρώπων. Ὅταν λέμε “μεγάλων”, δέν ἐννοοῦμε στήν ἡλικία καί τή θέση οὔτε στήν κοσμική δύναμη καί τόν πλοῦτο, ἀλλά μεγάλων στήν ἀποστολή καί τή συναίσθηση τῆς εὐθύνης πού ἔχουν τῆς ἀποστολῆς των. Τέτοιος εὐνοημένος ἀπό τόν Θεό εἴν' ὁ Προφήτης Βαρούχ, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα γιορτάζει τήν μνήμη. Ὁ Προφήτης Βαρούχ ὑπῆρξε γραφέας τοῦ μεγάλου Προφήτου Ἱερεμία - “Καί ἔλαβεν Βαρούχ χαρτίον ἕτερον καί ἔγραψεν ἐπ' αὐτῶ ἀπό στόματος Ἱερεμίου ἅπαντάς τους λόγους τούς βιβλίου, οὖς κατέκαυσεν Ἰωακείμ”. Κοντά στούς μεγάλους οἱ μικρότεροι, ὅταν εἶναι πιστοί κι ἀφωσιωμένοι, δίνουν τόν ἑαυτό τούς ὁλόκληρο, ὥστε τό ἔργο τῶν μεγάλων νά εἶναι καί δικό τους ἔργο. Δέν τό λέγουν οὔτε τό κηρύττουν, αἰσθάνονται ὅμως γι' αὐτό ἐσωτερικήν ἱκανοποίηση. Εἶναι ἡ καλύτερη πληρωμή τους.

29 Σεπτεμβρίου

Εἶναι διαπιστωμένο ἀπό τήν ἱστορία τῶν Ἁγίων καί τό ὁμολογεῖ καί ἡ Ἐπιστήμη, πώς ἡ ἐγκράτεια καί ἡ ἠθική καθαρότης εἶναι οἱ μεγάλοι παράγοντες σωματικῆς ὑγείας καί μακροβιότητος τῶν ἀνθρώπων. Οἱ περισσότερες σωματικές ἀρρώστειες πού κατατρύχουν καί γεράζουν πρόωρά τους ἀνθρώπους, εἶναι συνέπεια καί ἀποτέλεσμα ἠθικῶν παρεκτροπῶν καί καταχρήσεων στόν βίο. Ἀντίθετα ἄνθρωποι πού ἔζησαν μέ τάξη τόν βίο τους, πού σεβάστηκαν τό σῶμα τους σάν ἔμψυχο ναό τοῦ Θεοῦ, πού δέν ὑποδουλώθηκαν σέ πάθη πού ντροπιάζουν καί φθείρουν σωματικά καί ψυχικά, τέτοιοι ἄνθρωποι ἔζησαν γεροί κι ἀπέθαναν θαλεροί σέ βαθειά γεράματα. Τέτοιος εἶναι ὁ ὅσιος Κυριακός ὁ ἀναχωρητής, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα γιορτάζει τήν μνήμη. Ἦταν ἕνας ὡραῖος ἄνδρας κι ἔζησε κι ἀπέθανε σέ ἡλικία ἑκατόν ἐννέα ἐτῶν, χωρίς καμμιά βλάβη σέ κανένα μέλος καί ὄργανο τοῦ σώματός του. Ἡ ὑγεία πάει κοντά μέ τήν ἁγνότητα.

30 Σεπτεμβρίου

Ἀνάμεσα στούς ἁγίους ἄνδρας, στούς ὁποίους ὀφείλεται ὁ ἐκχριστιανισμός ὁλόκληρων λαῶν, εἶναι ὁ Γρηγόριος ὁ Φωτιστῆς, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα γιορτάζει τήν μνήμη. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος, ἀφοῦ πρῶτα ἔζησε βίον μαρτυρικό, χάριν τῆς πίστεώς του κι ἐξ αἰτίας τῆς ἀγριότητος τοῦ εἰδωλολάτρου βασιλέως τῆς Ἀρμενίας, ἔπειτα σάν βραβεῖο καί σάν ἔπαθλο τῆς μεγάλης πίστεώς του, ἀξιώθηκε νά γίνη πραγματικά ὁ φωτιστῆς τοῦ λαοῦ του, ἀφοῦ πρῶτα βάπτισε τόν ἴδιο τόν πρωτήτερα διώκτη του καί βασανιστῆ βασιλέα. Λίγοι ἄνθρωποι σάν τόν Γρηγόριο, ὑπέφεραν τόσα βασανιστήρια κι ἔμειναν ἀκλόνητοι στήν πίστη τούς - αὐτό εἶναι προνόμιο τῶν ἁγίων Μαρτύρων. Μά καί λίγοι ἄνθρωποι, σάν τόν ἅγιο Γρηγόριο, συνέδεσαν τό ὄνομά τους καί τό ἔργο τους μέ τόν ἐκχριστιανισμό ἑνός ὁλόκληρου λαοῦ - αὐτό εἶναι ἀπό τά ἄθλα τῶν Ἀποστόλων. Μάρτυς καί Ἀπόστολος ὑπῆρξε ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Φωτιστῆς.

Pin It

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ