eortologio h3
Τετάρτη 22 Νοεμβρίου
Φιλήμονος, Κικιλίας, Βαλλεριανού και Τιβουρτίου μαρτύρων

Eortologio bottom

h3
bottom2.jpg

diahoristiko

IMG_4476.JPG

diahoristiko

diahoristiko

diahoristiko

1 Νοεμβρίου

Οἱ ἅγιοι ἀνάργυροι Κοσμᾶς καὶ Δαμιανός

Μεγάλη εἶναι ἡ διαμάχη τῶν σοφῶν γιά νά καθορίσουν τί ἀντιπροσωπεύει τό χρῆμα στήν ζωή τῶν ἀνθρώπων. Ἐκεῖνο ὅμως πού μένει πάντα σάν γεγονός εἶναι ὅτι τό χρῆμα διευθύνει τόν κόσμο. Οἱ ἄνθρωποι προσκυνοῦν καὶ λατρεύουν τή θεότητα τοῦ χρήματος καί στήν οὐσία εἶναι εἰδωλολάτρες κι ὅταν ἀκόμη πιστεύουν πώς εἶναι χριστιανοί. Ὅποιος πραγματικά μπόρεσε νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τήν ἀγάπη πρός τό χρῆμα, ἀπό τή φιλαργυρία, ἐνίκησε τό πρῶτο καί μεγάλο κακό στή ζωή, ξερίζωσε ἀπό μέσα του τή ρίζα "πάντων των κακῶν". Τό χρῆμα, καθώς κι ἡ λέξη φανερώνει, δέν εἶναι παρά ἕνα μέσον "εἰς χρῆσιν" τοῦ ἀνθρώπου. Ἀπό τή στιγμή ὅμως πού τό μέσον θά γίνει σκοπός, τό χρῆμα διευθύνει τόν ἄνθρωπο κι ὄχι ὁ ἄνθρωπος τό χρῆμα. Γί΄αὐτό ἡ Ἐκκλησία, ὄχι χωρίς λόγο καί βαθύτερη σημασία, ἔδωκε τόν τίτλο τῶν "ἀναργύρων" στούς ἁγίους Κοσμᾶ καί Δαμιανό, τῶν ὁποίων σήμερα ἑορτάζει τή μνήμη.

2 Νοεμβρίου

Ὁ ὅσιος Μαρκιανός

Ἡ πρώτη ἀρετὴ τῶν Ἁγίων εἶναι ἡ διάκριση, ἡ ἱκανότης δηλαδὴ νὰ ξεχωρίζουν κάθε φορὰ ἀνάμεσα στὰ πρόσωπα, στὰ πράγματα καὶ στὶς περιστάσεις. Τὶ εἶναι ἡ ἀρετὴ αὐτὴ καὶ τὶ σημασία ἔχει τὸ καταλαβαίνομε, ὅταν μελετοῦμε τοὺς βίους τῶν ὁσίων Ἀσκητῶν, ὅπως τοῦ ὁσίου Μαρκιανοῦ, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἑορτάζει τὴ μνήμη. Ἕνα περιστατικὸ ἀπὸ τὸ βίο τοῦ ὁσίου Μαρκιανοῦ μᾶς δίνει νὰ καταλάβωμε τὶ εἶναι ἡ διάκριση. Φιλοξενοῦσε κάποτε κάποιον μοναχὸ κι ὅταν τοῦ ἔστρωσε φτωχικὸ τραπέζι, ἐκεῖνος μὲ κανέναν τρόπο δὲν ἤθελε νὰ φάγη, γιατὶ πάντα ἔτρωγε μετὰ τὸν Ἑσπερινό. Τότε ὁ Μαρκιανὸς τοῦ εἶπε· Λυποῦμαι, γιατὶ ἔκαμες τόσο δρόμο κι ἦρθες νὰ δῆς ἕναν φιλόπονο καὶ φιλόσοφο ἀσκητή, καθὼς περίμενες, κι ἀντὶ γι᾽ αὐτό, βρῆκες ἕναν κάπηλο καὶ ἄσωτο. Καὶ μεῖς, ἀδελφέ μου, σὰν καὶ σέ, τρῶμε ὅταν βραδιάση «ἀλλ᾽ ἴσμεν ὅτι τῆς ἀγάπης τὸ χρῆμα τῆς νηστείας ἐστὶ τιμιώτερον».

3 Νοεμβρίου

Ὁ ὅσιος Ἀκεψιμᾶς

Οἱ μεγάλοι Ὅσιοι καί Ἀσκηταί ὄχι μόνο ὅταν ζοῦσαν ἤθελαν νά εἶναι ἀθέατοι καί ἄγνωστοι, ἀλλά κι ὅταν ἀπέθνησκαν ἐφρόντιζαν νά εἶναι κρυμμένα κι ἀπρόσιτα τὰ ἱερά τους λείψανα. Ὁ ὅσιος Ἀκεψιμᾶς, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἑορτάζει τή μνήμη, ἔζησε ἀθέατος κι ἀμίλητος ἑξήντα χρόνια στό κελλί του κι ὅταν ἦλθε νά πεθάνη, ἀφῆκε παραγγελία νά κρύψουν τό σῶμα του, γιά νά μήν τό βρῆ ἄνθρωπος. Ἕνας ἀπό τούς ἀρχαίους Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας, πού ἔγραψε τόν βίο τοῦ Ὁσίου λέει τά ἑξῆς· Ὄχι μόνο ὅταν ζοῦσαν οἱ Ὅσιοι φρόντιζαν γιά τόν οὐρανό, μά καί ὅταν εἶχαν ἀποθάνει. Ὅπως ἦσαν ταπεινοί στή ζωή καί δέν ἤθελαν τιμές ἀπό τούς ἀνθρώπους, ἔτσι καί μετά τό θάνατο ἤθελαν νά μένουν ἀφανεῖς. Ὅλη τους τήν ἀγάπη τήν εἶχαν στό Χριστό κι ἔμοιαζαν μέ τίς καλές ἐκεῖνες καί πιστές γυναῖκες, πού μόνο τοὺς συζύγους των ἀγαποῦν καί μόνο ἀπό ἐκείνους δέχονται νά ἀγαπῶνται καί νά ἐπαινοῦνται.

4 Νοεμβρίου

Ὁ μάρτυς Πορφύριος

Ὅταν στήν Ἐκκλησία χειροτονῆται κληρικός, ἀκοῦμε τά ἀξιομνημόνευτα ἐκεῖνα λόγια: "Ἡ θεία χάρις, ἡ πάντοτε τά ἀσθενῆ θεραπεύουσα καί τά ἐλλείποντα ἀναπληροῦσα..." Αὐτό θά πῆ πώς δέν εἶναι οἱ ἀσθενεῖς καί ἁμαρτωλοί ἄνθρωποι, πού τελοῦν τά θεῖα Μυστήρια, ἀλλά ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἅγιος Πορφύριος, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἑορτάζει τή μνήμη, ἦταν πρῶτα ἠθοποιός καί γιά νά χλευάση τούς χριστιανούς παράσταινε στή σκηνή τοῦ θεάτρου πώς δεχόταν τό βάπτισμα ἀπό ἕναν ἄλλο ἠθοποιό, πού ἔπαιζε τό ρόλο τοῦ Ἐπισκόπου. Κι ἐνῶ ὅλα αὐτά ἐγίνονταν γιά χλευασμό τῶν χριστιανῶν καί σύμφωνα μέ τήν τάξη τῆς Ἐκκλησίας, ἔξαφνα, ὅταν στό τέλος ὁ Πορφύριος ἐφόρεσε καί τό λευκό χιτώνα, πού φοροῦσαν ὅσοι ἐβαπτίζονταν, εἶδεν ἐμπρός του Ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ· βρέθηκε στ' ἀλήθεια χριστιανός καί μαρτύρησε ὁμολογώντας τό Χριστό. Τήν ἀνθρώπινη ἀσθένεια θεραπεύει κι ἀναπληρώνει ἡ θεία χάρη.

5 Νοεμβρίου

Οἱ μάρτυρες Γαλακτίων καὶ Ἐπιστήμη

Θεῖος καί ἱερώτατος εἶναι ὁ θεσμός τοῦ γάμου, ἀμίαντος καί ἁγιώτατος δεσμός εἶναι ἡ συζυγία. Τόσο, πού ἡ Ἁγία Γραφή παραβάλλει τή συνάφεια καί τό δεσμό αὐτό μέ τή μυστική σχέση τοῦ Χριστοῦ πρός τήν Ἐκκλησία καί ὀνομάζει τό Χριστό νυμφίο καί τήν Ἐκκλησία νύμφη. Ὅλη τήν ὡραιότητα τοῦ θεσμοῦ τοῦ γάμου καί τήν ἁγνότητα τῶν συζυγικῶν σχέσεων τή βλέπομε στούς βίους τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως εἶναι οἱ ἅγιοι Μάρτυρες Γαλακτίων καί Ἐπιστήμη, τούς ὁποίους ἑορτάζομε σήμερα. Δέν τούς ἕνωσαν μόνο τὰ στέφανα τοῦ γάμου σ᾽ ἕνα βίο, πού τόν ἁγίαζε καί τόν μύρωνε ἡ πνευματική ἀγάπη, μά καί οἱ στέφανοι τοῦ μαρτυρίου· μαζί στεφανωμένοι, ἑνωμένοι κι ἀχώριστοι, ἁγνοί καί ἅγιοι, πέρασαν τή θύρα τοῦ θανάτου καί μπῆκαν στήν αἴθουσα τοῦ βασιλικοῦ γάμου καί στή συζυγική παστάδα τῆς αἰωνίου ζωῆς. Ἀχώριστοι καί στό βίο καί στό θάνατο καί στήν αἰώνια ζωή.

6 Νοεμβρίου

Ὁ ὅσιος Λουκᾶς ὁ Σικελιώτης

Στήν τελευταία του ὁμιλία ὁ Ἰησοῦς Χριστός πρός τούς μαθητάς του μετά τό μυστικό Δεῖπνο, μέσα στά ἄλλα εἶπε καί τά ἑξῆς: "Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, τά ἔργα ἅ ἐγώ ποιῶ κἀκεῖνος ποιήσει...". Αὐτό πραγματοποιήθηκε καί πραγματοποιεῖται στή ζωή τῶν Ἁγίων, ὅπως τό βλέπομε στό βίο τοῦ ὁσίου Λουκᾶ τοῦ Σικελιώτου, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἑορτάζει τή μνήμη. Ὅταν ἔφυγε ἀπό τό σπίτι του, στήν ἀρχή τῆς ἀσκητικῆς του πολιτείας, πῆγε στήν ἔρημο καί ἔμεινε ὅπως ὁ Χριστός σαράντα ἡμέρες νηστικός. Στό τέλος ἔγινε καί σ' αὐτόν ὅ,τι καί στόν Κύριο, "ἄγγελοι προσῆλθον καί διηκόνουν αὐτῷ". Προσευχότανε καί μελετοῦσε διαρκῶς τίς θεῖες Γραφές, ὅπου στό τέλος ἦταν σέ θέση νά ἀπαντᾶ σέ δυσκολώτατες ἀπορίες τῶν ἀνθρώπων. Τόσο, ποὺ ὅλοι ἐθαύμαζαν, παρόμοια ὅπως ἐθαύμαζαν οἱ Ἰουδαῖοι στά Ἱεροσόλυμα κι ἔλεγαν γιά τόν Ἰησοῦ Χριστό· "Πῶς οὗτος οἶδε γράμματα μή μεμαθηκῶς;".

7 Νοεμβρίου

Ὁ ὅσιος Λάζαρος

Τό περιστατικό τῆς διαθήκης τοῦ ὁσίου Λαζάρου, πού ἀσκήτεψε στό Γαλλήσιο ὄρος καί τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἑορτάζει τή μνήμη, μᾶς φέρνει στό νοῦ τά λόγια τοῦ Προφήτου Ἡσαΐα πρός τόν βασιλέα Ἐζεκία· "Ἔντειλαι τῷ οἴκῳ σου, ἀποθνήσκεις σύ καί οὐ ζήςῃ". Καί μᾶς θυμίζει ἀκόμη τό καθῆκον πού ἔχουν ὅλοι, πρό πάντων ὅμως ὅσοι ἐτάχθησαν ἡγούμενοι τοῦ λαοῦ, νά προετοιμάζωνται γιά τήν ἔξοδό τους ἀπό τό βίο, γιατί πολλά δυσάρεστα συμβαίνουν, ὅταν φεύγουν χωρίς ν' ἀφήσουν τίς τελευταῖες τους θελήσεις. Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, φεύγοντας ἀπό τοῦτο τό βίο, κάτι ἔχουν νά ποῦν σέ κείνους πού μένουν, σάν γιά νά ζητήσουν συχώρεση σάν γιά ν΄ ἀφήσουν κάποια ἐντολή, μά περισσότερο οἱ ἡγούμενοι τοῦ λαοῦ. Ὅποιος ἀδιαφορεῖ ἤ ἀναβάλλει νά ἐκπληρώση αὐτό τό καθῆκον, ἔρχεται ξαφνικά ἡ ὥρα τῆς ἐξόδου καί φεύγει ἀνέτοιμος καί πληρώνει ἔτσι πολύ ἀκριβά τήν ἀδιαφορία καί τήν ἀμέλειά του. Δυστυχῶς καμμιά φορὰ τήν πληρώνει καί ἡ Ἐκκλησία.

8 Νοεμβρίου

Ἡ Σύναξη τῶν Ἀρχαγγέλων

Σήμερα ἡ Ἐκκλησία τελεῖ σύναξη "εἰς τιμήν καί μνήμην τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαήλ καί Γαβριήλ καί τῶν λοιπῶν ἀσωμάτων καί οὐρανίων Δυνάμεων". Ἀνάμεσα στό Θεό καί στόν ἄνθρωπο εἶναι οἱ ἄγγελοι, πού δημιουργήθηκαν ἀπό τό Θεό πρίν ἀπό τόν κόσμο καί τόν ἄνθρωπο, καθώς λέει ἡ θεία Γραφή· "ὅτε ἐγενήθησαν ἄστρα, ᾔνεσάν με ἐν φωνῇ μεγάλῃ πάντες ἄγγελοί μου". Τό ἔργο τῶν ἁγίων Ἀγγέλων εἶναι νά ὑπηρετοῦν στή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων, ὅπως πάλι μᾶς τό λέει ἡ θεία Γραφή· "πάντε εἰσί λειτουργικά πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διά τούς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν". Στήν Ἁγία Γραφή βλέπομε τρεῖς ἀρχαγγέλους μέ τά ὀνόματά τους, τό Μιχαήλ, τό Γαβριήλ καί τό Ραφαήλ, πού ἐκτελοῦν διακονία γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Κάθε ἄνθρωπος - κάθε εὐσεβής ἄνθρωπος - ἔχει τόν Ἄγγελό του, "Ἄγγελον εἰρήνης, πιστόν ὁδηγόν, φύλακα..." τῆς ζωῆς καί τῆς ψυχῆς του, πού τόν φυλάγει καί τόν προστατεύει ἀπό κάθε κακό.

9 Νοεμβρίου

Ὁ ὅσιος Συμεὼν ὁ Μεταφραστής

"Ἐμοί δέ λίαν ἐτιμήθησαν οἱ φίλοι σου, ὁ Θεός", εἶναι γραμμένο στό Ψαλτήριο, ἕνας δέ ἀπό τούς φίλους τοῦ Θεοῦ καί τῶν Ἁγίων, πού θά μποροῦσε νά ἐπαναλάβη αὐτά τά λόγια, εἶναι ὁ ἅγιος Συμεών ὁ Μεταφραστής, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἑορτάζει τή μνήμη. Χαρακτηριστικά γράφονται στόν βίο τοῦ ἁγίου Συμεών τά ἑξῆς λόγια· "Ἐκκλησία σοι, Συμεών, ὤφλει χάριν ὑπέρ μεταφράσεως ἁγίων βίων". Δηλαδή, ἡ Ἐκκλησία, Συμεών, σέ εὐγνωμονεῖ, γιατί μετέφρασες τούς βίους τῶν Ἁγίων. Μεγάλος πολιτικός καί διπλωμάτης τοῦ Κράτους ὁ Συμεών, ἀφῆκε τ᾽ ἀξιώματα κι ἀσχολήθηκε νά συγγράψη τούς βίους τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας. Δέν ἔχει, ἀλήθεια, νά προσφέρει κανείς μεγαλύτερη εὐεργεσία στούς ἀνθρώπους, παρά ὅταν φέρνη ἐμπρός στά μάτια τους ζωντανή τήν ἀρετή καί τήν ἁγιότητα στά πρόσωπα καί τούς βίους τῶν φίλων τοῦ Θεοῦ. Τῶν Ἁγίων τὰ κατορθώματα "ὁρώμενα καί ἐπαινούμενα ἀξιόκτητά τε φαίνεται καί ἀξιέραστα γίνεται".

10 Νοεμβρίου

Ἕξ ἅγιοι «ἐκ τῶν 70 Ἀποστόλων»

Μέσα στό νέφος τῶν Μαρτύρων καί μέσα στό ἀνώνυμο πλῆθος τῶν Ἁγίων, ἡ Ἐκκλησία μέ στοργή κι εὐγνωμοσύνη φύλαξε ὅσα μπόρεσε ἀπό τά ὀνόματά τους. Γιά τούς ἀσεβεῖς λέει ὁ Θεός· "οὐ μή μνησθῶ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν", μά γιά τούς ἁγίους, πού εἶναι ὅλοι γραμμένοι στό βιβλίο τοῦ Θεοῦ, ἡ θεία Γραφή λέει ὅτι εἶναι "ἔντιμον τὸ ὄνομα αὐτῶν". Χρέος της λοιπόν τό θεωρεῖ ἡ Ἐκκλησία νά τιμᾶ καί νά μνημονεύη τούς Ἁγίους μέ τά ὀνόματά τους καί νά τούς ἐγκωμιάζη. Ὅποιος πιστεύει πώς ἡ Ἐκκλησία εἶναι μιά μεγάλη οἰκογένεια ἐκείνων πού ἔφυγαν καί ἐκείνων πού μένουν, καταλαβαίνει τήν ἱερή σημασία τῆς ἐκκλησιαστικῆς αὐτῆς πράξεως, μά καί τήν ἐνίσχυση πού παίρνουν οἱ πιστοί, ὅταν ἀκοῦνε τά ὀνόματα τῶν Ἁγίων καί αἰσθάνωνται τήν παρουσία τους. Ἀπό τά ἀποστολικά χρόνια μᾶς ἔρχονται τά ὀνόματα τοῦ Ὀλυμπᾶ, τοῦ Ροδίωνος, τοῦ Ἐράστου, τοῦ Σωσιπάτρου, τοῦ Τερτίου καί τοῦ Κουάρτου, τούς ὁποίους ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία.

11 Νοεμβρίου

Ὁ μεγαλομάρτυς Μηνᾶς

Μιά ἰδέα γιά τόν τρόπο, μέ τόν ὁποῖο ὡμολογοῦσαν οἱ ἅγιοι Μάρτυρες τήν πίστη τους κι ἔδιναν τή ζωή τους γιά τό Χριστό, μποροῦμε νά λάβωμε ἀπό τόν διάλογο μεταξύ τοῦ ἡγεμόνος καί τοῦ ἁγίου Μηνᾶ, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἑορτάζει τή μνήμη. Στά ἐρωτήματα καί τίς δελεαστικές προτάσεις τοῦ ἡγεμόνος ὁ Μηνᾶς ἀπάντησε: "Κατάγομαι ἀπό τήν Αἴγυπτο. Εἶμαι χριστιανός καί ὀνομάζομαι Μηνᾶς. Ἤμουν στρατιώτης καί βλέποντας τήν ἀσέβεια τῶν εἰδωλολατρῶν, ἔφυγα στό ὄρος. Ἦρθα τώρα νά ὁμολογήσω τόν Χριστό. Πιστεύω πώς φανερά ὁ χριστιανός ὀφείλει νά ὁμολογῆ τήν πίστη του καί νά μήν φοβάται ἐκείνους πού μποροῦν νά σκοτώσουν τό σῶμα, ὄχι ὅμως καί τήν ψυχή...". Τίποτα δέν μπόρεσε νά λυγίση καί νά κάμψη τόν Ἅγιο καί ὁ ἡγεμόνας, ἀνίσχυρος μπροστά στήν ἀδάμαστη ψυχή, ἐξέδωκε τήν ἀπόφασή του: "Μηνᾶς ὁ αἰγύπτιος, ὑβρίσας τούς Θεούς, διατάσσομεν ἵνα ἀποκεφαλισθῇ".

12 Νοεμβρίου

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ἐλεήμων

Ἑνός μεγάλου φιλανθρώπου Ἁγίου τή μνήμη ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία, τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμονος, Ἀρχιεπισκόπου Ἀλεξανδρείας. Ὅλων των Ἁγίων τὸ γνώρισμα εἶναι ἡ φιλανθρωπία, ἡ ἀγάπη τους δηλαδή πρός τούς ἀνθρώπους, ἀπό τήν ὁποία πιστοποιεῖται καί ἡ ἀγάπη τους πρός τό Θεό, ὅπως τό διδάσκει ὁ ἅγιος Εὐαγγελιστής. Μά τοῦ ἁγίου Ἰωάννου ἡ φιλανθρωπία ἔγινε ὀνομαστή, ὥστε καί τήν προσωνυμία τοῦ Ἐλεήμονος νά τοῦ ἀπονείμη ἡ Ἐκκλησία. Φιλάνθρωποι καί κοινωνικοί εὐεργέται ὑπάρχουν πολλοί, μά ἔχει σημασία μέ ποιόν τρόπο καί γιά ποιόν σκοπό ὁ καθένας ἀσκεῖ τήν φιλανθρωπία. Οἱ Ἅγιοι βέβαια τοῦ Θεοῦ δέν βάζουν τίποτα στό μυαλό τους ἀπό ἐκεῖνα πού σκέπτονται οἱ σύγχρονοί μας δῆθεν φιλάνθρωποι καί κοινωνικοί εὐεργέτες, πού ὅταν δίνουν δέν βλέπουν τόν ἄνθρωπο, ἀλλά τίς περιστάσεις. Οἱ Ἅγιοι δίνουν καί εὐεργετοῦν γιά τήν ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων καί γιά τή δόξα τοῦ Θεοῦ.

13 Νοεμβρίου

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

Ἀνάμεσα στούς ἱερούς Πατέρας καί τούς οἰκουμενικούς διδασκάλους τῆς Ἐκκλησίας πρώτη θέση κατέχει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἑορτάζει τή μνήμη. Ἡ προσωνυμία "Χρυσόστομος", πού τοῦ ἐδόθη λίγα χρόνια μετά τόν θάνατό του, φανερώνει γιά τήν μεγάλη ἀξία τοῦ ἁγίου Ἰωάννου ὡς διδασκάλου καί ρήτορος τῆς Ἐκκλησίας. Ἀλλά ὁ Χρυσόστομος εἶναι, ὅπως εἶπε ὁ Ἰησοῦς Χριστός, μέγας στήν βασιλεία τῶν οὐρανῶν, ὡς "ποιήσας καί διδάξας". Ὁ βίος, οἱ διωγμοί καί οἱ θλίψεις του, μέσα στίς ὁποῖες ἔλαμψε ἡ ἁγιωσύνη του, εἶναι μαζί μέ τούς λόγους του ἡ μεγάλη διδαχή, πού ἄφησε στήν Ἐκκλησία. Ἔχει μεγάλες ὁμοιότητες μέ τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Πρόδρομο· ὑπῆρξε ἀσκητικός, ἀτρόμητος καί ἀμείλικτος ἐλεγκτής τῆς ἁμαρτίας καί τέλος θῦμα τοῦ χρέους του. "Οὐ πενίαν δέδοικα", ἐκήρυττε, "οὐ πλοῦτον ἐπιθυμῶ· οὐ θάνατον φοβοῦμαι, οὐ ζῆσαι εὔχομαι, εἰ μή διά τήν ὑμετέραν προκοπήν".

14 Νοεμβρίου

Ὁ ἀπόστολος Φίλιππος

"Ὅν ἔγραψε Μωϋσῆς ἐν τῷ νόμῳ καί οἱ προφῆται, εὑρήκαμεν, Ἰησοῦν τόν υἱόν τοῦ Ἰωσήφ τόν ἀπό Ναζαρέτ". Μέ αὐτά τά λόγια καί μέ αὐτό τόν ἐνθουσιασμό ἀνάγγειλε τόν Ἰησοῦ Χριστό στό Ναθαναήλ ὁ Φίλιππος, τοῦ ὁποίου σήμερα ἑορτάζομε τή μνήμη. Ὅσο κι ἄν μᾶς κάνη ἐντύπωση, ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός διάλεξε ἀνθρώπους ἰδιώτας, γιά νά τούς ἀναδείξη Ἀποστόλους, πρέπει πάντως νά προσέξουμε πώς οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἄν δέν εἶχαν τίποτ' ἄλλο, εἶχαν ὅμως μία ἀγαθότητα καί μία καλή διάθεση. Τά ἄλλα τά ἀναπλήρωσε τό Ἅγιο Πνεῦμα· ἐκεῖνο ἀνέδειξε τούς ἁλιεῖς Ἀποστόλους καί τούς τελώνας Εὐαγγελιστάς, ἐκεῖνο συγκροτεῖ τό θεσμό τῆς Ἐκκλησίας. Ἔτσι πού ὁ Φίλιππος τρέχει νά ἀναγγείλη στό Ναθαναήλ τό Χριστό, φαίνεται ἄνθρωπος μέ διαφέροντα, πληροφορημένος γιά τό Μεσσία καί περιμένοντας τήν ἔλευσή του. Αὐτή τή διάθεση ἐννοοῦσεν ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὅταν κάποτε εἶπε: "παντί τῷ ἔχοντι δοθήσεται καί περισσευθήσεται...".

15 Νοεμβρίου

Οἱ μάρτυρες Γουρίας, Σαμωνᾶς καὶ Ἄβιβος

"Ἄθραυστοι ποιναῖς αἰκισμῶν ἐμείνατε, μάρτυρες...", ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μέ θαυμασμό, ἐμπρός στά φοβερά βασανιστήρια καί τήν καρτερία τῶν ἁγίων Μαρτύρων. Κι ἐμεῖς, σάν σήμερα πού ἑορτάζομε τή μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων καί ὁμολογητῶν Γουρία, Σαμωνᾶ, καί Ἀβίβου, δέν θαυμάζομε μόνο τήν καρτερία τῶν Ἁγίων του Θεοῦ, ἀλλά καί τήν θηριωδία τῶν ὀργάνων τοῦ Διαβόλου. Ἀνημερώτερο θηρίο ἀπό τόν ἄνθρωπο δέν ὑπάρχει. Πολλές φορές τά θηρία στόν ἱππόδρομο σεβάστηκαν τούς Μάρτυρας· οἱ βασανισταί τους ποτέ δέν τούς λυπήθηκαν. Ὑπῆρξαν πάντα σατανικοί σέ ἐφευρετικότητα βασανιστηρίων καί ἀνυπέρβλητοι σέ ψυχική σκληρότητα ἀπέναντί των συνανθρώπων τους. Δυστυχῶς οἱ ἄνθρωποι εἶναι πάντα οἱ ἴδιοι· γυμνοί ἀπό τήν θεία χάρη, ἔχουν μέσα τους ὄχι μόνο τὰ ἔνστικτα τοῦ ζώου, ἀλλά καί τά πάθη τῆς ἁμαρτίας. Θηρία ἀνήμερα! Δέν εἶναι πολλά χρόνια πού ἐζήσαμε ἄγριες σκηνές μαρτυρίων καί σκληρότητος.

16 Νοεμβρίου

Ὁ εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος

Σήμερα ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τή μνήμη τοῦ ἁγίου ἀποστόλου καί εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου. Ὁ Ματθαῖος εἶναι ὁ συγγραφέας τοῦ πρώτου Εὐαγγελίου, στό ὁποῖον ὡς ἑξῆς ὁ ἴδιος μᾶς διηγεῖται πῶς ἐκλήθη στό ἀποστολικό ἀξίωμα ἀπό τόν Ἰησοῦ Χριστό· "...παράγων ὁ Ἰησοῦς εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπί τό τελώνιον, Ματθαῖον λεγόμενον, καί λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. Καί ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ". Ὁ τελώνης ἔγινε Ἀπόστολος καί Εὐαγγελιστής! Τόση εἶναι ἡ ἀνακαινιστική καί ἀναμορφωτική δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, στήν ὁποία ὀφείλεται ἡ συγκρότηση ὅλου τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἐκκλησίας. Πῶς βέβαια προγνωρίζει ὁ Θεός τούς ἐκλεκτούς καί πῶς ἀνακαλύπτει μέσα στόν τελώνη τόν Εὐαγγελιστή, αὐτό δέν φτάνει καί δέν μπορεῖ νά τό καταλάβη ὁ ἄνθρωπος. Εἶν' ἕνα πρόβλημα ἄλυτο γιά τή λογική τοῦ ἀνθρώπου. "Ὦ βάθος πλούτου καί σοφίας καί γνώσεως Θεοῦ! Ὡς ἀνεξερεύνητα τὰ κρίματα αὐτοῦ...", γράφει ὁ Ἀπόστολος.

17 Νοεμβρίου

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Νεοκαισαρείας

Μέσα στή μεγάλη χορεία τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας πρωτεύουσα θέση ἔχει ὁ ἅγιος Γρηγόριος, ἐπίσκοπος Νεοκαισαρείας ὁ θαυματουργός, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἑορτάζει καί τιμᾶ τή μνήμη. Ὑπῆρξε μαθητής τοῦ Ὠριγένη στήν Ἀλεξάνδρεια καί εἶναι ὀνομαστός ὁ ἀποχαιρετιστήριος λόγος του μετά τό πέρας τῶν σπουδῶν του. Ἐκεῖ φαίνεται ἡ μεγάλη ἀξία τοῦ Ὠριγένη, σάν διδασκάλου καί ἡ βαθειά εὐγνωμοσύνη τοῦ Γρηγορίου, σάν μαθητοῦ· "ἅπασαν προσῆγε τήν παρ' αὐτοῦ τέχνην καί ἐπιμέλειαν καί κατειργάσατο ἡμᾶς", γράφει γιά τό διδάσκαλό του. Τό βίο τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ θαυματουργοῦ συνέγραψε ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ ἐπίσκοπος Νύσσης, ἀδελφός τοῦ Μεγάλου Βασιλείου. Ἀλλά καί ὁ Μ. Βασίλειος γράφει   γιά τό Γρηγόριο τό θαυματουργό, ὅτι γιά τά πνευματικά του χαρίσματα καί τή χάρη τῶν θαυμάτων "δεύτερος Μωϋσῆς παρ' αὐτῶν τῶν ἐχθρῶν τῆς ἀληθείας προσηγορεύετο".

18 Νοεμβρίου

Ὁ μάρτυς Πλάτων

Πόσο ἐτίμησε πάντα ἡ Ἐκκλησία τούς ἁγίους μάρτυρας τῆς πίστεως τό βλέπομε στό γεγονός, ὅτι πολλοί ἀπό τούς μεγάλους Πατέρας καί διδασκάλους συνέγραψαν λόγους εἰς μνήμην ἁγίων Μαρτύρων καί ἐγκωμίασαν τή γενναιότητα καί τήν ἄθλησή τους. Ἕνας ἀπό αὐτούς εἶναι ὁ ἅγιος μάρτυς Πλάτων, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἑορτάζει τή μνήμη. Στόν ἅγιο Πλάτωνα λόγο ἐγκωμιαστικό ἔγραψε ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Ὁ λόγος ἀρχίζει μέ αὐτές τίς λέξεις: "Παλαῖστραι μέν σώμασιν ἀνδρείαν χαρίζονται καί τέχνης ἀθλητικῆς ἐπιστήμας..." καί θυμίζει ἀκριβῶς τά λόγια τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, πού γράφει πρός τόν Τιμόθεο: "Ἡ γάρ σωματική γυμνασία πρός ὀλίγον ἐστίν ὠφέλιμος, ἡ δέ εὐσέβεια πρός πάντα ὠφέλιμός ἐστιν, ἐπαγγελίαν ἔχουσα ζωῆς τῆς νῦν καί τῆς μελλούσης". Οἱ ἅγιοι Μάρτυρες ὑπῆρξαν καί εὐσεβεῖς καί ἀθληταί γενναιότατοι῎· "καλοί κἀγαθοί", ὅπως θἄλεγαν οἱ ἀρχαῖοι.

19 Νοεμβρίου

Ὁ προφήτης Ἀβδιού

Οἱ ἄνθρωποι καυχῶνται πάντα μέ τά κατορθώματά τους, μέ τούς πολέμους καί μέ τίς νίκες πού κερδίζουν, μέ τήν πρόοδο τῆς Ἐπιστήμης καί μέ τά θαύματα τῆς Τεχνικῆς. Ὅλα αὐτά, πού ἔχουν μίαν ἐγκόσμιο ἀξία δέν εἶναι τίποτα, ὅταν δέν τά συνοδεύη ἡ ταπεινοφροσύνη καί τό αἴσθημα τοῦ φόβου τοῦ Θεοῦ μέσα στόν ἄνθρωπο. Ὁ προφήτης Ἀβδιού, τοῦ ὁποίου τή μνήμη ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία, ὅπως τόν χαρακτηρίζει ἡ θεία Γραφή, "ἦν φοβούμενος τόν Κύριον σφόδρα", εἶχε μέσα του τό αἴσθημα, πού εἶναι ἡ βάση καί ἡ ἀρχή κάθε σοφίας. Ὁ Προφήτης λοιπόν αὐτός μέ τό μεγάλο φόβο τοῦ Θεοῦ μέσα του προφητεύει καί λέει· "Ἐάν μετεωρισθῇς ὡς ἀετός καί ἐάν ἀναμέσον των ἄστρων θῇς νοσσιάν σου, ἐκεῖθεν κατάξω σε, λέγει Κύριος". Δέν θά εἶναι ὑπερβολή νά φοβώμαστε, μήπως αὐτά τά λόγια εὕρουν ἐφαρμογή καί σέ μᾶς, πού καυχόμαστε χωρίς φόβο Θεοῦ ὅτι ἀνεβήκαμε νά κατακτήσουμε τά ἄστρα...

20 Νοεμβρίου

Ὁ μάρτυς Δάσιος

Ἡ συνάντηση μέ τό θάνατο εἶναι στόν ἄνθρωπο φοβερή. Ἄν καί δέν μποροῦμε νά γνωρίζουμε ποιά εἶναι τά συναισθήματα τοῦ ἀνθρώπου τήν ὥρα πού πεθαίνει, ὅμως πολλές φορές τά καταλαβαίνομε ἀπό τόν τρόπο, μέ τόν ὁποῖο πεθαίνει. Ὁ τρόπος λοιπόν, μέ τόν ὁποῖο ἑκουσίως ἀποθνήσκουν οἱ Μάρτυρες τῆς πίστεως, μᾶς δίνει νά καταλάβωμε καί γιά τά συναισθήματά τους κατά τήν ὥρα τοῦ θανάτου. Οἱ Μάρτυρες τῆς πίστεως συναντῶνται μέ τό θάνατο καί δέν αἰσθάνονται τή φοβερότητά του· τήν ἡμέρα τοῦ θανάτου των τή βλέπουν "γενέθλιον ἡμέραν". Ὁ ἅγιος Μάρτυς Δάσιος, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἑορτάζει τή μνήμη, ὅταν ἦλθε ἡ ὥρα ν' ἀποθάνη προσφερόμενος θυσία, κατά εἰδωλολατρικό ἔθιμο, στό Θεό Κρόνο, τοῦ εἶπαν: "κάμε κάθε σου ἐπιθυμία". Ἐκεῖνος σκέφθηκε λίγο καί εἶπε: "Ἀφοῦ μέλλω νά ἀποθάνω, καλύτερα νά ἀποθάνω γιά τό Χριστό". Κι ἀπέθανε βασανιζόμενος καί χαίρων.

21 Νοεμβρίου

Τὰ εἰσόδια τῆς Θεοτόκου

Νοῦς ἀνθρώπινος δέν μπορεῖ νά συλλάβη τό ἔργο τῆς θείας οἰκονομίας, τί ἔκαμε δηλαδή καί τί κάνει ἡ ἀγάπη καί ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Τό ἔργο αὐτό πραγματοποιήθηκε ἀπό τόν Σωτήρα Κύριο στόν κόσμο, παραδίδεται ἀπό τήν Ἐκκλησία καί κηρύσσεται στή θεία Γραφή ἀπό τούς Εὐαγγελιστὰς καί τούς Ἀποστόλους, καί οἱ πιστοί τὸ δέχονται "διά τῆς πίστεως", ὄχι σάν ἱστορική γνώση καί σάν φυσική ἀνακάλυψη, ἀλλά σάν ἀποκάλυψη Θεοῦ καί ἱερή παράδοση τῆς Ἐκκλησίας. Μέσα σ' ἕναν τέτοιο κόσμο θείας ἀποκαλύψεως καί ἱερῆς παραδόσεως τῆς Ἐκκλησίας, πού τόν θεωροῦμε καί τόν ζοῦμε "διά τῆς πίστεως" τοποθετεῖται ἡ σημερινή ἑορτή τῶν Εἰσοδίων τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. "Ἁγνείας γάρ ἔχει ὑπόθεσιν καί τοῦ κοινοῦ γένους τῶν γυναικῶν καύχημα τό τελούμενον", γράφει στόν ἐγκωμιαστικό του λόγο, τόν ἀφιερωμένο στή σημερινή ἑορτή τῆς Θεοτόκου, ὁ ἅγιος Πρόκλος.

22 Νοεμβρίου

Ἡ παρθενομάρτυς Καικιλία

«Ἄγγελον εἰρήνης, πιστόν ὁδηγόν, φύλακα τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων ἡμῶν παρά τοῦ Κυρίου αἰτησώμεθα». Ἔτσι δέεται ἡ Ἐκκλησία, γιατί εἶναι πίστη πώς ἕνας ἅγιος Ἄγγελος τοῦ Θεοῦ φυλάγει καί παραστέκει κάθε πιστό. Αὐτή τήν πίστη τή βλέπομε αἰσθητή πραγματικότητα στή ζωή τῆς ἁγίας παρθενομάρτυρος Καικιλίας, πού εἶναι ἀπό τά ἁγνότερα καί εὐωδέστερα θύματα τῆς πίστεως καί τῆς ὁποίας ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἑορτάζει τή μνήμη. Ἔβλεπε ἡ ἁγία τοῦ Θεοῦ τό φύλακα Ἄγγελό της, πού τήν προστάτευε καί τήν ὡδηγοῦσε στό βίο της. Ἡ παρουσία τοῦ ἁγίου Ἀγγέλου τήν ἐτήρησε μέχρι τέλους ἁγνή, γιά νά γίνη προσφορά καί θυσία στόν οὐράνιο νυμφίο της λογική καί εὐάρεστη. Μᾶς δίνει μεγάλη ἠθική δύναμη στούς πειρασμούς καί στούς κινδύνους τοῦ κόσμου νά ἐπαναλαμβάνωμε τήν προσευχή: «Ἅγιε Ἄγγελε ... μή ἐγκαταλίπης με τόν ἁμαρτωλόν, μηδέ ἀποστῇς ἀπ' ἐμοῦ...».

23 Νοεμβρίου

Ὁ ἅγιος Ἀμφιλόχιος ἐπίσκοπος Ἰκονίου

Στενός φίλος τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καί τοῦ Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου ἦταν ὁ ἅγιος Ἀμφιλόχιος, ἐπίσκοπος Ἰκονίου, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα τιμᾶ τή μνήμη. Ὅταν διαβάζουμε τίς ἐπιστολές μεταξύ τῶν ἁγίων αὐτῶν ἀνδρῶν, βλέπομε - καλύτερα σ' αὐτές, παρά στά ἄλλα θεολογικά τους ἔργα - τήν καλωσύνη καί τήν ἁγιότητα, τήν ἁγνή φιλία καί τήν ἀγάπη πού ἑνώνει τούς ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ. Ὁ Μέγας Βασίλειος γράφει σέ μία του Ἐπιστολή στόν ἅγιο Ἀμφιλόχιο: «πᾶσα ἡμέρα γράμματα ἔχουσα τῆς θεοσεβείας σου ἑορτή ἡμῖν ἐστι καί ἑορτῶν μεγίστη». Μεγάλη ἑορτή καί πανήγυρη ἦταν νά παίρνη γράμμα ὁ Μέγας Βασίλειος ἀπό τόν ἅγιο Ἀμφιλόχιο. Καί δέν εἶναι ὑπερβολή οὔτε ἁπλῆ φιλοφροσύνη, γιατί, καθώς λέει ἕνας ἀρχαῖος ἐκκλησιαστικός συγγραφέας, στά συγγράμματα τοῦ ἁγίου Ἀμφιλοχίου «οὐκ οἶδας τί πρῶτον ὀφείλεις θαυμάσαι, τήν παιδείαν τοῦ αἰῶνος τούτου ἤ τήν ἐπιστήμην τῶν Ἁγίων Γραφῶν».

24 Νοεμβρίου

Ὁ ἅγιος Κλήμης ἐπίσκοπος Ρώμης

Μέσα στά πρῶτα συγγράμματα τῶν ἱερῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἡ ἐπιστολή πρός Κορινθίους τοῦ ἀποστολικοῦ Πατρός Κλήμεντος Ἐπισκόπου Ρώμης, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα τιμᾶ τή μνήμη. Τήν ἐπιστολή αὐτή, πού ἀποπνέει μία ἁγία ἁπλότητα καί ταπεινοφροσύνη, θά ἔπρεπε, ἄν ἦταν τρόπος, οἱ χριστιανοί νά τήν διαβάζουν μαζί μέ τήν Καινή Διαθήκη· τόσο εἶναι διδακτική καί τόσο ἐποικοδομητικά ἐπιδρᾶ στήν ψυχή τοῦ ἀναγνώστη. Κύριο θέμα τῆς Ἐπιστολῆς εἶναι ἡ ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁμόνοια καί ἡ εἰρήνη μεταξύ τῶν χριστιανῶν. Ἀναφέρει παραδείγματα τῶν καταστρεπτικῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ἔχθρας, μιλεῖ γιά τίς μεγάλες εὐεργεσίες τοῦ Θεοῦ πρός τόν κόσμο καί μέσα στά ἄλλα γράφει: «Ὁρᾶτε, ἀγαπητοί, μή αἱ εὐεργεσίαι αὐτοῦ αἱ πολλαί γένωνται εἰς κρῖμα πᾶσιν ἡμῖν, ἐάν μή ἀξίως πολιτευόμενοι τά καλά καί εὐάρεστα ἐνώπιον αὐτοῦ ποιῶμεν μέθ᾽ ὁμονοίας».

25 Νοεμβρίου

Ἡ μεγαλομάρτυς Αἰκατερίνα

«Ἡ καταγωγή μου εἶναι γνωστή σέ ὅλη τήν Ἀλεξάνδρεια. Οἱ γονεῖς μου εἶναι ἀπό τούς εὐγενέστερους τῆς αὐτοκρατορίας σου. Ἐπέρασα τή νεότητά μου ἀναζητώντας τήν ἀλήθεια. Ὅσο μελετοῦσα, τόσο ἔβλεπα τή ματαιότητα τῶν εἰδώλων. Ἔτσι ἔγινα χριστιανή καί πιστεύω στή μόνη ἀληθινή θρησκεία. Ὅλη μου ἡ δόξα καί τό καύχημά μου εἶναι νά φανῶ ἀντάξια χριστιανή καί νύμφη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ...». Εἶναι τά λόγια πού εἶπε μπροστά στόν αὐτοκράτορα ἡ ἁγία μεγαλομάρτυς καί πάνσοφος Αἰκατερίνα, τῆς ὁποίας ἡ Ἐκκλησία σήμερα τιμᾶ καί ἑορτάζει τή μνήμη. Ἀπό τά λόγια της, πού εἶναι γεμάτα πίστη καί χριστιανική ἀξιοπρέπεια, ξεχωρίζομε τήν ὁμολογία της, ὅτι ὅσο μελετοῦσε, τόσο ἔβλεπε τήν ματαιότητα τῶν εἰδώλων. Μόνο οἱ ἡμιμαθεῖς καί οἱ ἀδιάβαστοι κάνουν τούς ἀθέους, οἱ πραγματικά σοφοί ὁμολογοῦν καί κηρύττουν: «Κύριε, ὁ Κύριος ἡμῶν, ὡς θαυμαστόν τὸ ὄνομά σου ἐν πάσῃ τῇ γῇ!».

26 Νοεμβρίου

Ὁ ἅγιος Ἀλύπιος ὁ Κιονίτης

Ὅταν ὁ ἅγιος Ἀλύπιος ὁ Κιονίτης, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα τιμᾶ τή μνήμη, ἀποφάσισε ν᾽ ἀφήση τόν τόπο του καί ν᾽ ἀσκητέψη μακρυά ἀπό τόν κόσμο, ἡ μητέρα του τόν ἀποχαιρέτισε καί τοῦ εἶπε: «Πήγαινε, παιδί μου, ὅπου θά σέ φωτίση ὁ Κύριος». Δέν ὑπάρχει ἐδῶ λιγότερος ἡρωϊσμός ἀπό κεῖνον πού μάθαμε νά βλέπωμε στά λόγια τῆς Σπαρτιάτισσας μητέρας, ὅταν ἔστελνε τό παιδί της στόν πόλεμο. Τοὔδινε τήν ἀσπίδα καί τοὔλεγε· «Ἡ τὰν ἤ ἐπί τᾶς». Τά παιδιά τῶν Σπαρτιατῶν μπορεῖ καί νά γύριζαν μετά τόν πόλεμο, οἱ ἀσκηταί τῆς ἐρήμου, φεύγοντας δέν ξαναγύριζαν στούς δικούς των. Καί δέν ἦταν μικρότερος ὁ πόλεμος τῶν ἀσκητῶν ἀπό τούς πολέμους τῶν Σπαρτιατῶν. Σ' ὅλο τους τό βίο πολεμοῦσαν οἱ Ἅγιοι κι ἀπέθνησκαν κάθε ἡμέρα γιά τό βασιλέα Χριστό – γι᾽αὐτούς δέν ὑπῆρχε ἡ περίπτωση τοῦ "τὰν" ἀλλά μόνο τοῦ "ἐπί τᾶς". Ἔτσι ὅπως ἀπέθνησκε πενηντατρία χρόνια πάνω στό στῦλο ὁ ἅγιος Ἀλύπιος ὁ Κιονίτης.

27 Νοεμβρίου

Ὁ μεγαλομάρτυς Ἰάκωβος ὁ Πέρσης

Στά ἱερά Εὐαγγέλια ἔχομε τήν ἄρνηση τοῦ Πέτρου καί τήν ἔπειτα μετάνοιά του, πού μέ πικρά δάκρυα ἔκλαψε γιά τό παράπτωμά του. Καί ὄχι μόνο ὁ Ἀπόστολος τοῦ Χριστοῦ «ἐξελθὼν ἔξω ἔκλαυσε πικρῶς», ἀλλά καί μέ τό αἷμα του τελευταῖα ξέπλυνε τήν ἄρνησή του. Ἀλλά καί στήν ἱστορία τῶν ἁγίων Μαρτύρων τῆς Ἐκκλησίας ἔχομε παρόμοιο παράδειγμα μέ τόν ἅγιο Ἰάκωβο τόν Πέρση, τοῦ ὁποίου σήμερα ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ τή μνήμη. Ὄχι μονάχα μετανόησε καί ἔκλαψε, γιατί ἀρνήθηκε τό Χριστό, μά καί τό αἷμα του ἔδωκε στό τέλος γιά τό Σωτήρα. Τό μαρτύριό του εἶναι φοβερό καί νά τό διαβάζη κανείς· ἐκόπηκαν κομμάτια - κομμάτια ἀπό κάθε κλείδωση τά χέρια καί τά πόδια τοῦ ἁγίου Μάρτυρος καί τελευταία ἔπεσε καί ἡ κεφαλή του. Ὁ ἅγιος Μάρτυς Γόρδιος εἶπεν ὅταν μαρτυροῦσε: «οἷα ζημιοῦμαι, μή δυνάμενος πολλάκις ὑπέρ Χριστοῦ ἀποθανεῖν!». Μά ὁ ἅγιος Ἰάκωβος μέ τέτοιο φοβερό μαρτύριο ἀπέθανεν «πολλάκις».

28 Νοεμβρίου

Ὁ ὅσιος Στέφανος ὁ νέος

Ὁ βίος καί ἡ ἄθληση τοῦ ὁσίου καί ὁμολογητού Στεφάνου τοῦ νέου, τοῦ ὁποίου σήμερα ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τή μνήμη, συνδέεται μέ τήν αἵρεση τῆς Εἰκονομαχίας, πού ἐπί πολλά χρόνια ἐτάραξε τήν Ἐκκλησία, πολλούς Ἁγίους ἔρριξε στίς φυλακές ἤ ἔστειλε στήν ἐξορία καί πολλούς παρέδωκε σέ θάνατο. Ἀφήνοντας τά ἱστορικά αἴτια, πού προκάλεσαν τό διωγμό τῶν εἰκόνων καί τῶν μοναχῶν, ἕνα ἔχομε νά ποῦμε, ὅτι δηλαδή καί τοῦτος ὁ διωγμός ἀνάδειξε πλῆθος Ὁμολογητῶν καί Μαρτύρων κι ἔδειξε, πώς ἡ Ἐκκλησία εἶναι κι ἐξακολουθεῖ νά μένη πάντα ἔργο τοῦ Θεοῦ καί σάν τέτοιο δέν ἔχει νά φοβηθεῖ ποτέ ἐγκόσμιους ἐχθρούς: «πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς». Ὡς πρός τίς ἱερές εἰκόνες, «ἱστοροῦμεν ταύτας εἰς καλλωπισμόν τῶν ναῶν, καί ἵν' ὦσι βιβλία τῶν ἀμαθῶν καί πρός μίμησιν τῶν ἀρετῶν τῶν ἁγίων καί ἀνάμνησιν... Ἔστι γάρ ἡ ζωγραφική σιωπῶσά τις ἱστορία, ὡς καί ἡ ἱστορία φθεγγομένη τις ζωγραφία».

29 Νοεμβρίου

Οἱ ἅγιοι 382 μάρτυρες

Κάθε σχεδόν ἡμέρα τοῦ ἔτους εἶναι ἀφιερωμένη ἀπό τήν Ἐκκλησία καί σ᾽ ἕναν ἤ καί περισσότερους Μάρτυρας τῆς πίστεως. Σήμερα πάλι ὄχι ἕναν οὔτε δύο, ἀλλά τριακοσίους ὀγδονταδύο τόσους Μάρτυρας τιμᾶ καί ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία. Ἄλλων τά ὀνόματα εἶναι γνωστά καί ἄλλων ἄγνωστα κι ὅπως εἶναι φυσικό, τό πλῆθος τῶν ἀνωνύμων Μαρτύρων εἶναι πάντα τὸ μεγαλύτερο. Ὁ Ἀπόστολος τοῦ Χριστοῦ τό ὀνομάζει «νέφος» καί πράγματι σύννεφο ὁλόκληρο εἶν' ἐκεῖνοι, πού ἔγραψαν μέ τό αἷμα τους τήν ἱστορία τῆς νίκης τῆς Ἐκκλησίας. Ὅλους αὐτούς τούς γενναίους ἀθλητὰς οἱ χριστιανοί τούς τιμοῦν, ὅπως λέει ἕνας ἀπό τούς ἀρχαίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, «οὐχ ὡς θεοῖς προσιόντες, ἀλλ᾽ ὡς θείοις ἀνθρώποις ἀντιβολοῦντες, καί γενέσθαι πρεσβευτάς ὑπέρ σφῶν παρακαλοῦντες». Δέν προσκυνοῦμε γιά θεούς τούς ἁγίους Μάρτυρες, μά τούς παρακαλοῦμε νά γίνουν πρέσβεις στό Θεό γιά τή σωτηρία μας.

30 Νοεμβρίου

Ὁ ἀπόστολος Ἀνδρέας

Ὁ πρῶτος πού κάλεσε ὁ Χριστός ἀπό τούς ψαράδες τῆς Γαλιλαίας γιά νά τόν ἀναδείξη ἀπόστολο καί κήρυξα τοῦ Εὐαγγελίου εἶναι ὁ Ἀνδρέας, τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἑορτάζει τή μνήμη. Ὁ πρωτόκλητος Ἀνδρέας εἶναι ἀδελφός τοῦ πρωτοκορυφαίου Πέτρου, γιός τοῦ Ἰωνᾶ ἀπό τή Βηθσαϊδά. Δυό μεγάλες ἑλληνικές πόλεις συνδέονται μέ τήν ἀποστολική δράση τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέα, τό Βυζάντιο καί ἡ Πάτρα. Στήν Πάτρα μαρτύρησε μέ σταυρικό θάνατο καί μάλιστα ἀνάποδα, δηλαδή μέ τό κεφάλι πρός τά κάτω. Παρ' ὅλο πού ὁ Ἀνδρέας, σάν ψαρᾶς, ἦταν ἕνας ἁπλός ἄνθρωπος, ὅμως δέν ἔπαυε νἄχη πνευματικά διαφέροντα, νά εἶν' ἀπό κείνους, πού ἐρευνώντας στό Μωϋσῆ καί τούς ἄλλους Προφήτας, περίμεναν τήν ἐκπλήρωση τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ. Γι' αὐτό ὄχι μόνο πρωτόκλητος εἶναι ὁ Ἀνδρέας ἀλλά καί πρῶτος πού ἀνάγγειλε θριαμβευτικά τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ: «Εὑρήκαμεν τόν Μεσσίαν!».

Pin It

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ